Lipiec 2015 — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

Archive for Lipiec, 2015

postheadericon Głód i niedożywienie – objawy i skutki

Wbrew pozorom wykrycie niedożywienia przy pojedynczym badaniu, kiedy stanu aktualnego nie można porównać z poprzednim, nie jest ani łatwe, ani pewne. Ciężar ciała może być rozstrzygającą wskazówką, ale nie musi. Na ciężar ciała składa się ciężar wszystkich jego składników i opierając się wyłącznie na jego pomiarze nie można uchwycić ewentualnych zmian w ich proporcji. Na przykład ciężar ciała może zwiększać się z powodu powstawania obrzęków i gromadzenia się w organizmie wody, przy jednoczesnym zmniejszeniu się masy tkanki tłuszczowej, mięśniowej i in. Obrzęki mogą być jednym z przejawów przewlekłego niedożywienia. Towarzyszący im ubytek ilości białka w organizmie dotyczy także osocza krwi. Zmniejszać się może ilość albumin w osoczu, te zaś właśnie białka stanowią składnik osocza utrzymujący w nim, na zasadzie działania sił osmotycznych, wodę. Kiedy ilość albumin w osoczu zmniejsza się w przebiegu przewlekłego niedożywienia lub głodu, woda „ucieka” z krwi (z osocza) przez ściany naczyń włosowatych do otaczającej je przestrzeni, „wyciskana” przez ciśnienie hydrostatyczne, pod jakim płynie krew, nadawane jej przez pracę serca. Ciśnieniu temu nie przeciwstawia się dostatecznie duże ciśnienie osmo- tyczne białek osocza, wówczas gdy ich ilość zmniejsza się.

Czytaj dalej »

postheadericon Zrozumienie „biologii człowieka w życiu codziennym”

Można przypuszczać, że lepsze poznanie czynności organizmu człowieka w warunkach naporu różnych czynników środowiska naturalnego i środowiska wytworzonego przez samego człowieka ułatwi zrozumienie ograniczeń, jakie w konfrontacji ze światem narzuca mu jego natura biologiczna ukształtowana w toku ewolucji. Natura, która determinowała zdolności przystosowawcze człowieka do środowiska, będącego w dawnej postaci coraz rzadziej środowiskiem jego bytowania. Nie znaczy to, że wpływy naturalnego środowiska człowieka zmniejszyły swe natężenie poniżej progu wrażliwości na nie organizmu i przestały działać jako czynniki naporu. Ze względu na różne usprawnienia technologiczne człowiek rzeczywiście rzadziej jest dzisiaj narażany bezpośrednio na krańcowe obciążenie takimi elementami otoczenia, jak wysoka lub niska temperatura, niskie ciśnienie atmosferyczne itd. W związku z niewykorzystywaniem mechanizmów adaptacji organizmu do tych czynników ich sprawność zmniejsza się. W efekcie nawet przy niewielkim natężeniu znowu przekraczają próg reakcji organizmu, znowu stają się obciążającymi go czynnikami.

Czytaj dalej »

postheadericon Wymagania w stosunku do wyżywienia

Brak jest danych, które wyjaśniałyby, czy ciężkie wysiłki fizyczne wiążą się ze zwiększonym zapotrzebowaniem na pierwiastki śladowe. Szczególne wymagania w stosunku do wyżywienia mogą wyłaniać się w związku ze specjalnymi warunkami wykonywania pracy fizycznej lub treningu sportowego. Wysoka temperatura otoczenia zwiększa wydzielanie potu i utratę w jego składzie soli mineralnych i innych składników płynów ustrojowych. Z punktu widzenia zbilansowania diety ważna jest utrata w pocie chlorku sodu, żelaza oraz – być może – witaminy C i witamin grupy B.

Czytaj dalej »

postheadericon Zależność objętości minutowej serca od obciążenia wysiłkowego

W miarę upływu lat i starzenia się organizmu maksymalna częstość skurczów serca zmniejsza się (ryc. IV.25). Jest to jedna z przyczyn obniżania się z wiekiem maksymalnej objętości minutowej serca, w ślad za nią – sprawności zaopatrzenia tlenowego tkanek i wydolności fizycznej organizmu.

Czytaj dalej »

postheadericon Zasoby fosfokreatyny w mięśniach

Zasoby fosfokreatyny w mięśniach człowieka są znaczne, jednak zmniejszać mogą się do znikomych wartości w wyniku dłuższego, intensywnego wysiłku fizycznego.

Czytaj dalej »

postheadericon Glikogen mięśniowy

Tok metabolizmu w dalszych okresach wysiłku fizycznego zależy od intensywności tego wysiłku. Intensywność wysiłku decyduje też o czasie, w ciągu którego może on być wykonywany do objawów głębokiego zmęczenia.

Czytaj dalej »

postheadericon Żywienie a zdolność do pracy – kontynuacja

Wypełnienie tych ogólnych zaleceń konkretną treścią określającą szczegółowo zapotrzebowanie pokarmowe ludzi obciążanych różnego rodzaju pracą fizyczną, uprawiających różne dyscypliny sportu itd. jest w tej chwili jeszcze trudne i wymaga dalszych poważnych badań. Można wprawdzie dosyć łatwo obliczyć dobowy wydatek energetyczny górnika, hutnika, sprintera czy długodystansowca, ale nie ma pewności co do tego, czy zwiększeniu wydatku energetycznego towarzyszy proporcjonalny, równoległy wzrost zużycia różnych składników pokarmowych i różnych składników organizmu. Przeciwnie, wiele badań wskazuje na to, że i pod względem jakościowym straty te są odmienne podczas wysiłków fizycznych o różnym charakterze, różnym czasie trwania itp.

Czytaj dalej »

postheadericon Ważniejsze czynniki współdziałające w rozwoju zmęczenia

W eliminacji z organizmu ciepła współdziała wydzielanie i parowanie potu. Jeżeli pot nie paruje w takim tempie, w jakim powstaje (np. wówczas, gdy wysoka jest wilgotność powietrza), skóra pozostaje zwilżona. Powoduje to uczucie dyskomfortu, które jest w tej sytuacji jednym z subiektywnych przejawów zmęczenia.

Czytaj dalej »

postheadericon Zaburzenia w gospodarce wodno-elektrolitowej organizmu

Znacznie zwiększa się wydalanie wapnia w moczu i zmniejsza jego wchłanianie z przewodu pokarmowego, dochodzi do odwapnienia układu kosmego. Interesujące jest, że zmiana ta ma charakter ogólno- ustrojowy i nie ogranicza się do tych kości – kończyn – które są mniej obciążone w warunkach hipokinezji (zależność kalcyfikacji kości od wywieranego na nie ucisku jest znana). Tak np. stwierdzano u szczurów w warunkach hipokinezji odwapnienie nie tylko np. kości udowych, ale równie kości ogona, a nawet… zębów.

Czytaj dalej »

postheadericon Elektromiograficzny obraz zmęczenia

Sekwencja zdarzeń prowadzących do pobudzenia włókien mięśniowych i wyzwolenia ich skurczu, jak już wspomniano, jest następująca. Impulsy nerwowe docierają z wyższych pięter układu nerwowego (przy ruchach zamierzonych, dowolnych – z pól ruchomych kory mózgowej) do komórek ruchowych (motoneuronów) rdzenia kręgowego. Pobudzone motoneurony rdzenia wyłądowują z kolei impulsy nerwowe do komórek mięśniowych. Impulsy te mają charakter zmian elektrycznych – są falami depolaryzacji przebiegającymi wzdłuż włókien nerwowych (w tym przypadku neurytów) odchodzących od tych komórek. Po każdej fali depolaryzacji włókna natychmiast następuje jego repolaryzacja, przywracająca wyjściowy stan spoczynkowy. Fala depolaryzacji przesuwa się wzdłuż włókna, w kierunku synapsy nerwowo-mięśniowej. Między miejscem, które uległo depolaryzacji, a spolaryzowanymi elektrycznie sąsiadującymi odcinkami włókna powstaje różnica potencjałów, której wyrazem jest prąd czynnościowy. Można go rejestrować za pomocą odpowiednich przyrządów z np. pobudzonego nerwu ruchowego lub nawet z pojedynczego włókna nerwowego. Graficzny zapis tego prądu to elektromiogram.

Czytaj dalej »

postheadericon Głód i niedożywienie – objawy i skutki cz. II

Woda przechodząca z osocza do przestrzeni pozanaczyniowej, międzykomórkowej, gromadzi się w tej ostatniej, wymykając się mechanizmom kontrolującym jej objętość w ustroju. Jest to główny mechanizm powstawania obrzęków głodowych.

Czytaj dalej »