Sierpień 2015 — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

Archive for Sierpień, 2015

postheadericon Zdolności adaptacyjne organizmu do wysiłków fizycznych a wiek człowieka

Stopniowe pogarszanie się wszelkich zdolności adaptacyjnych należy do najbardziej ewidentnych i jednoznacznych cech starzenia się organizmu. Pozostaje jednak otwarta kwestia, w jakim stopniu utrata zdolności adaptacyjnych postępująca w miarę osiągania coraz późniejszych lat życia jest „wewnętrzną” cechą starzenia się ustroju, w jakim zaś stopniu wynika ze zmian w sposobie życia.

Jedną z tych zmian (oczywiście nie jedyną istotną) jest zmniejszanie się w późniejszym wieku ogólnej aktywności ruchowej człowieka. Już w średnim wieku czynniki natury psychologicznej i socjologicznej, dążenie do „komfortu fizycznego”, brak czasu i in. powodują zmniejszanie się aktywności ruchowej ludzi żyjących w krajach o wysokim standardzie życiowym. Dołącza się do tego często presja do eliminacji z czynnego życia zawodowego pod pozorem stworzenia możliwości „zasłużonego wypoczynku”. Zmniejszenie aktywności ruchowej pociąga za sobą pogorszenie działania mechanizmów adaptacji wysiłkowej, co z kolei prowadzi do dalszej redukcji aktywności.’ Powstaje błędne koło sprzyjające zmniejszeniu zdolności przystosowawczych związanemu z samym starzeniem się.

Opisano różnorodne zmiany rozwijające się z wiekiem na poziomie komórek, American College of Sports Medicine: Position Statement on the Use and Abuse of Anabolic – Andro- genic Steroids in Sports. 1978. tkanek i narządów, upatrując w nich istotę procesu starzenia się. Różnorodność tych zmian, często niejasne ich odbicie w czynności organizmu traktowane jako przejaw tego procesu, utrudniają jednak dotychczas sformułowanie jednolitej koncepcji mechanizmu, a nawet nakreślenie jednolitego obrazu „biologii starzenia się” ustroju człowieka. Szczególnie pobudzają wyobraźnię rozważania na temat genetycznego podłoża tych procesów, których wynikiem jest starzenie się organizmu. Są to jednakże (przynajmniej w odniesieniu do całego organizmu) jak dotąd tylko hipotezy.

postheadericon Insulina i jej wpływ na organizm

We wczesnym okresie głodu miejscem zwiększonej syntezy glukozy i uwalniania jej do krwi jest prawie wyłącznie wątroba. Proces glukoneogenezy jest pobudzany przez glukagon, którego wydzielanie w głodzie staje się większe. Obniżenie stężenia insuliny we krwi ułatwia to działanie glukagonu.

Czytaj dalej »

postheadericon Trening w wysiłkach typu wytrzymałościowego

Przewaga włókien tego typu (pole przekroju włókien ST jest większe od pola przekroju włókien FT), stwierdzona u kobiet prowadzących siedzący tryb życia, może odzwierciedlać dominację w ich życiu wysiłków o małej intensywności, dłużej trwających (zajęcia domowe, zakupy itp.) lub może być przyczyną preferowania przez nie takich wysiłków.

Czytaj dalej »

postheadericon Elektromiogram

Ostatnio prowadzone są próby wykorzystania tego obrazu do detekcji i analizy rozwoju zmęczenia mięśniowego. Można tu dodać, że skojarzone badania elektromiograficzne i biochemiczne mięśni rzucają światło na pewien „system” aktywacji różnych włókien mięśniowych (powolnych ST, szybkich FT) w zależności od charakteru skurczu mięśni.

Czytaj dalej »

postheadericon Układ krążenia krwi i krew

Szerokim polem do badań w przyszłości jest problem zmian w głodzie odporności organizmu na infekcje. Nie wiadomo na ten temat wiele poza stwierdzeniem zaburzeń w wytwarzaniu przez organizm różnych rodzajów przeciwciał.

Czytaj dalej »

postheadericon Hormonalna kontrola adaptacji głodowej

Opisane wyżej zmiany metaboliczne, które rozwijają się u człowieka w warunkach głodu i zwiększają szanse jego przetrwania przez organizm, podlegają kontroli hormonalnej. W rozwoju tych zmian można wyodrębnić dwie fazy:

Czytaj dalej »

postheadericon Mikroskopowy obraz komórki tłuszczowej człowieka

Komórkę wypełnia kropla tłuszczu (trójglicerydów). Widoczne jest jądro komórki zepchnięte na jej obwód i rąbek plazmy komórkowej otaczający kroplę tłuszczu. Raz wykształcone w dzieciństwie komórki tłuszczowe pozostają na całe życie i bardzo łatwo wypełniają się tłuszczami w późniejszych jego latach.

Czytaj dalej »

postheadericon Zależność wydolności fizycznej od wieku u ludzi

Trening fizyczny podjęty w każdym wieku przynosi znaczną poprawę sprawności mechanizmów adaptacji wysiłkowej organizmu. W każdym wieku zwiększa wydolność fizyczną. Niewiele jeszcze wiadomo o drogach, na jakich podobny efekt – wzrost wydolności fizycznej – osiągany jest pod wpływem treningu u ludzi w różnym wieku. Wiadomo, że są to częściowo różne drogi. Tak np. jednakowy wzrost maksymalnego pochłaniania przez organizm tlenu osiągany jest u ludzi starszych przy mniejszym udziale wzrostu objętości wyrzutowej serca (a za nią – maksymalnej objętości minutowej) niż u ludzi młodszych. U ludzi starszych bardziej zwiększa się ekstrakcja, czyli wychwytywanie tlenu z krwi, i ona głównie przyczynia się do wzrostu maksymalnego pochłaniania tlenu pod wpływem treningu.

Czytaj dalej »

postheadericon Homeostaza

Wreszcie niekiedy szanse przeżycia zwiększa właśnie przytłumienie albo raczej przełamanie podstawowych mechanizmów homeostatycznych przez „polecenia” (impulsy) nerwowe płynące z wyższych części układu nerwowego. Tak np. wydzielanie sterydów nadnerczowych z grupy glikokortykosterydów jest regulowane na zasadzie prostego, ujemnego sprzężenia zwrotnego: wzrost stężenia głównego (u człowieka) glikokortykosterydu – kortyzolu – we krwi powoduje zmniejszenie wydzielania przez przedni płat przysadki mózgowej hormonu adrenokortykotropowego (ACTH). Kortyzol działa nie tylko bezpośrednio na przysadkę, lecz i na komórki nerwowe podwzgórza, które wytwarzają CRH, neurohormon pobudzający wydzielanie ACTH, i przekazują go do przedniego płata przysadki za pośrednictwem krwi płynącej w tzw. krążeniu wrotnym podwzgórzowo-przysadkowym. ACTH z kolei pobudza m.in. wydzielanie kortyzolu.

Czytaj dalej »

postheadericon Fizjologiczna kontrola metabolizmu wysiłkowego

Wieloletnie badania autora i współpracowników dostarczyły materiału doświadczalnego, który wskazuje na działanie podczas wysiłków fizycznych g 1 u- kostatycznego mechanizmu neurohormonalnej kontroli metabolizmu. Ujmując sprawę ogólnie i w znacznym uproszczeniu, można by stwierdzić następującą kolejność zmian w aktywności poszczególnych ogniw tego mechanizmu fizjologicznej kontroli gospodarki energetycznej ustroju.

Czytaj dalej »

postheadericon ZASOBY ENERGETYCZNE ORGANIZMU

Tak więc zmiany biochemiczne i fizjologiczne, zachodzące w organizmie człowieka przynajmniej w początkowym okresie głodu, mają charakter adaptacyjny – zwiększają szanse przetrwania tego okresu i zmniejszają zagrożenie nieodwracalnym uszkodzeniem funkcji ustroju.

Czytaj dalej »