1 sierpnia 2015 — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

Archive for Sierpień 1st, 2015

postheadericon Mechanizmy rozwoju zmęczenia podczas wysiłków statycznych

O bardzo szybkim rozwoju zmęczenia podczas wysiłków statycznych decydują dwa czynniki. Utrzymywanie mięśni w stanie napięcia bez faz ich rozluźnienia powoduje ciągły dopływ do ośrodkowego układu nerwowego strumienia impulsów z wewnątrzmięśniowych czuciowych zakończeń nerwowych wrażliwych na rozciąganie (proprioreceptorów). Impulsy te wyzwalają w komórkach nerwowych, do których ostatecznie docierają, zmiany redukujące ich sprawność funkcjonalną. Ma to być jedną z przyczyn zmęczenia podczas tego rodzaju wysiłków.

Czytaj dalej »

postheadericon Adaptacja do głodu

Określenie takie może wydać się paradoksalne – czy można mówić o przystosowaniu do niedoboru kalorycznego, tzn. o przystosowaniu do niedoboru energii niezbędnej organizmowi do życia? W ocenie natury zmian biologicznych, jakie rozwijają się w organizmie w warunkach niedostatecznego zaopatrzenia w pokarm, zasadnicze znaczenie ma czynnik czasu. W pierwszym, różnie długo trwającym u różnych zwierząt i u różnych ludzi okresie głodu zmiany te mają charakter wyraźnie przystosowawczy – organizm sięga do własnych rezerw energetycznych, przede wszystkim tłuszczowych, których jedyną w gruncie rzeczy naprawdę istotną rolą w organizmie jest właśnie służenie jako magazyn energii.

Czytaj dalej »

postheadericon ILOŚĆ WODY POWSTAJĄCEJ W ORGANIZMIE PRZY SPALANIU RÓŻNYCH SUBSTANCJI

Substancja spalana (utleniana) Wytwarzana woda (g HtO/g spalonej substancji) Ilość tlenu zużytego (1/g spalonej substancji) Ilość tlenu zużytego (1/g wytworzonej wody) węglowodany 0,556 0,828 1,489 tłuszcze 1,071 2,019 1,885 białka 0,396 0,967 2,441

Fakty te są niezmiernie ważne przy ustalaniu składu „pokarmowych racji przeżycia” dla ludzi, którzy w przypadku zagubienia na pustyni czy katastrofy morskiej będą narażeni na odwodnienie organizmu. Wówczas każdy mililitr wody ma znaczenie i zbędne wydalenie każdego mililitra wody w składzie moczu zmniejsza szanse przetrwania.

Po osiągnięciu dużego stopnia odwodnienia organizmu, zmniejszeniu objętości krwi itd. czynność nerek ustaje w ogóle. Niestety, nie Zwiększa to szans przeżycia (oszczędzanie wody). Przerwanie czynności nerek oznacza akumulację w orga- nizmie produktów przemiany materii, które po osiągnięciu dostatecznie wysokiego stężenia mogą wywierać wpływ toksyczny.

Od dawna zastanawiano się nad celowością wypijania w takiej sytuacji wydalanego moczu. Dzisiaj wiemy, że jest to postępowanie nieskuteczne – w składzie moczu przyjmowane są wszystkie zawarte w nim sole i produkty przemiany materii. Jak wspomniano, w warunkach odwodnienia nerki wytwarzają mocz maksymalnie zagęszczony, to znaczy że dla usunięcia składników wypitego, zagęszczonego moczu, organizm znowu musiałby utracić tyle wody, ile wypił moczu.

„Wytrenować” nerek do większego zagęszczenia moczu nie można. Zdolność zagęszczania moczu przez nerki jest ściśle związana z ich strukturą. Jest natomiast interesujące, że nerki zwierząt przystosowanych do życia na pustyni mają odmienną budowę, pozwalającą im na wytwarzanie bardzo wysoko zagęszczonego moczu i redukcję strat wody na tej drodze.

postheadericon Badania nad otyłością – kontynuacja

Od roku 1978 dyskusja kontroli bilansu energetycznego nabrała nowych, żywych rumieńców. Wywołała je kolejna kontrowersja dotycząca ewentualnej roli układu adrenergicznego w kontroli metabolizmu w warunkach głodu. Badacze amerykańscy, dr L. Landsberg i dr J.B. Young, przeprowadzili badania aktywności układu adrenergicznego w głodzie i w okresie readaptacji do normalnych warunków żywienia. W swoich doświadczeniach badacze ci zastosowali – oprócz pomiaru wydalania w moczu amin katecholowych – również bardziej precyzyjne techniki oceny aktywności sympatycznej części układu wegetatywnego (chemicznym przenośnikiem pobudzenia z tej części układu na unerwiane tkanki jest noradrenalina). Wbrew oczekiwaniu okazało się, że aktywność współ- czulnej części układu wegetatywnego zmniejszała się w głodzie i wybitnie wzrastała w okresie odkarmiania (refeeding). Aktywność drugiej części układu adrenergicznego, rdzenia nadnerczy, nie zmieniała się istotnie. Co więcej – ostre przekarmianie szczurów węglowodanami również powodowało wzrost aktywności układu współczulnego z odzwierciedlającym go zwiększonym wydalaniem noradrenaliny w moczu.

Czytaj dalej »