Sierpień 2015 — Strona 2 z 4 — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

Archive for Sierpień, 2015

postheadericon Biologiczna rola zmęczenia

Zmęczenie jest zjawiskiem biologicznie korzystnym. Stanowi ono rodzaj bariery chroniącej organizm przed przeciążeniem wysiłkiem. Same zmiany zmęcze niowe nie wywierają żadnego wpływu szkodliwego na organizm i wpływu takiego nie ma praca doprowadzona do granic zmęczenia.

Czytaj dalej »

postheadericon Likwidacja zmęczenia

Istnieje tylko jeden sposób usuwania zmian zmęczeniowych – jest nim wypoczynek. Subiektywna ocena głębokości tych zmian może natomiast zmieniać się w zależności od wielu czynników.

Czytaj dalej »

postheadericon Dług tlenowy spłacony zostaje po zakończeniu wysiłku

W miarę zwiększania intensywności pracy wzrasta zapotrzebowanie mięśni na tlen, a w ślad za nim zwiększa się czynność narządów współdziałających w pobieraniu i transporcie tlenu oraz pochłanianie tlenu przez organizm. Po osiągnięciu jednak przez obciążenie wysiłkowe (intensywność pracy) pewnej, różnej u różnych ludzi, wielkości osiągnięte zostaje maksimum nasilenia funkcji zaopatrzenia tlenowego. Człowiek może przez krótki okres – kilka minut – wykonywa- wysiłek o jeszcze większej intensywności, ale wykonuje go w warunkach narastającego deficytu tlenu i gromadzenia się kwasu mlekowego, co powoduje gwałtowne objawy zmęczenia zmuszające do przerwania pracy. Rozbieżność między zapotrzebowaniem mięśni na tlen podczas pracy a dostarczaną ilością tlenu do mięśni nazywana jest długiem tlenowym (ryc. IV.23).

Czytaj dalej »

postheadericon Rekordy sprawności fizycznej

Kolejne igrzyska olimpijskie i inne imprezy sportowe przynoszą coraz lepsze, często zdumiewające wyniki w różnych dziedzinach sportu (tab. IV. 1.). Nowe rekordy sięgają daleko poza granice, które do niedawna skłonni byliśmy nieraz traktować jako nieosiągalne dla człowieka ze względu na ograniczenia narzucone przez jego naturę biologiczną. Okazało się, że granice przystosowania organizmu człowieka do obciążeń wysiłkiem fizycznym są elastyczne. W skali całych populacji krajów rozwiniętych występuje tendencja do kurczenia się tych granic, za co odpowiedzialność spada na tryb życia ich mieszkańców. Będzie o tym mowa w dalszej części książki. Można jednak granice te i poszerzać. Służy temu trening fizyczny. Oparcie treningu sportowego na współczesnej wiedzy o obrazie, mechanizmach i zakresie adaptacji organizmu do wysiłków fizycznych, na znajomości wpływu na nią różnych czynników genetycznych i środowiskowych jest jednym z najistotniejszych czynników, które decydują o rekordach sprawności fizycznej, osiąganych na boiskach sportowych, w wyprawach wysokogórskich i podwodnych i in.

Czytaj dalej »

postheadericon Mechanizmy głodu i sytości

Od czasu klasycznych prac A.W. Heteringtona i S.W. Ransona (1940), a zwłaszcza B.K. Ananda i J. Brobecka (1951), przyjmuje się istnienie dwu podstawowych, parzystych nerwowych kompleksów czynnościowych związanych z kontrolą przyjmowania pokarmu: ośrodka głodu leżącego w bocznej części podwzgórza i ośrodka sytości leżącego w przyśrodkowej części podwzgórza.

Czytaj dalej »

postheadericon UPROSZCZONA CHARAKTERYSTYKA MIĘŚNI SZKIELETOWYCH I SERCA

Typ włókien Unaczynienie Zdolność do metabolizmu Odporność na zmęczenie tlenowego beztlenowego wolno kurczliwe (ST) czerwone obfite wysoka niska duża szybko kurczliwe (FT) białe (FTa) skąpe niska wysoka mała czerwone (FTb) obfite średnia wysoka średnia mięsień serca obfite wysoka niska duża

Czytaj dalej »

postheadericon Czy „Homo sedentarius” to człowiek otyły?

Jednym z wymienionych wyżej „czynników ryzyka” choroby wieńcowej jest otyłość. Otyłość zwiększa też zagrożenie cukrzycą, z którą to chorobą jest „związana” wieloma złożonymi mechanizmami, pogarsza rokowania w nadciśnieniu, sama jest uciążliwą dolegliwością.

Czytaj dalej »

postheadericon Skład ciała u ludzi o różnej aktywności ruchowej

Według znanego szwedzkiego badacza fizjologicznych i klinicznych zagadnień otyłości, prof. P. Bjórntorpa, trening fizyczny przynosi wyraźną redukcję ciężaru ciała lub zmianę jego składu dopiero po 2-3 miesiącach stosowania.

Czytaj dalej »

postheadericon Tempa podstawowej przemiany materii

Drogami, na jakich miałoby to zachodzić, byłoby zwiększenie tempa podstawowej przemiany materii i swoiście dynamicznego działania pokarmu (patrz str. 157) oraz zmniejszenie współczynnika pracy użytecznej przy wykonywaniu różnych czynności ruchowych i wysiłków fizycznych. Znaczy to, że ludzie pozostający w warunkach dodatniego bilansu energetycznego traciliby wspoczynku i przy wszelkich formach pracy mięśniowej więcej energii w postaci ciepła niż ludzie pozostający w warunkach równowagi bilansu energetycznego lub bilansu ujemnego. Niektórzy badacze opisywali występowanie takiego zjawiska, inni natomiast nie mogli go potwierdzić. Trudno jest więc ocenić, czy taki mechanizm adaptacji do nadmiaru spożycia pokarmów istnieje, a jeżeli istnieje, to w jakim stopniu stanowi skuteczny mechanizm obrony przed otyłością. Sądząc po narastaniu z roku na rok problemu otyłości jako zjawiska groźnego dla zdrowia w skali całych społeczeństw, nie jest to mechanizm – jeżeli w ogóle działa – o realnym znaczeniu dla przetrwania organizmu.

Czytaj dalej »

postheadericon Uzupełnianie zużytych węglowodanów podczas pracy cz. II

Nie tak dawno jeszcze świadomość zapotrzebowania organizmu na węglowodany jako źródło energii do pracy była przyczyną nieuzasadnionych prób stosowania ich w sporcie z nadzieją zwiększania zdolności wysiłkowej. Istniało przekonanie, że utrzymywanie ponadnormalnego poziomu cukru we krwi podczas wysiłku zwiększa zdolność do pracy. I ten mit obaliły badania fizjologiczne. O wykorzystaniu podczas pracy węglowodanów decydują złożone komórkowe i hormonalne mechanizmy regulacyjne. Sztuczne zwiększanie stężenia cukru do poziomu nie występującego podczas wysiłków w warunkach fizjologicznych zmienia działanie tych mechanizmów w sposób nie przynoszący zwiększenia zdolności do pracy.

Czytaj dalej »

postheadericon Bezczynność ruchowa

Nowego impetu nadały badaniom następstw bezczynności ruchowej przygotowania do załogowych lotów kosmicznych. Nikt nie wiedział, jakie będą następstwa fizjologiczne początkowo wprawdzie dość krótkotrwałego, ale drastycznego ograniczenia aktywności ruchowej kosmonauty, unieruchomionego w kabinie pojazdu kosmicznego. Powołano całe zespoły specjalistów, również międzynarodowe, których zadaniem była intensyfikacja badań nad następstwami bezczynności ruchowej trwającej różnie długo. Badania te są nadal prowadzone: ukazują coraz to nowe zagadnienia i coraz to nowe perspektywy poznawania następstw sytuacji pozornie niezwykłej, a w rzeczywistości coraz bardziej zagrażającej człowiekowi w warunkach jego codziennego życia – ograniczenia aktywności ruchowej. Problem ten wyłonił się na tle potrzeb praktyki medycyny klinicznej, nabrał ostrości w związku z eksploracją przez człowieka przestrzeni kosmicznej i w nowych wymiarach „powrócił” na ziemię. Okazało się bowiem, że potrzeby medycyny kosmicznej to tylko jeden w gruncie rzeczy dosyć wąski, choć bardzo ostro zarysowany aspekt zagadnienia.

Czytaj dalej »