Wrzesień 2015 — Strona 2 z 4 — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

Archive for Wrzesień, 2015

postheadericon Insulina i jej wpływ na organizm – kontynuacja

Tak więc w wyniku uruchomienia zarysowanych wyżej mechanizmów adaptacyjnych mięśnie popadają w pierwszej fazie głodu w stan kataboliczny. Zapewnia to dopływ do wątroby prekursorów syntezy glukozy. Synteza ta zostaje ponadto specyficznie nasilona pod wpływem opisanych zmian hormonalnych.

Czytaj dalej »

postheadericon Aktywność ruchowa w profilaktyce choroby wieńcowej

Bardzo wiele argumentów przemawia za tym, że nasilona aktywność ruchowa może zmniejszać ryzyko choroby wieńcowej. Nie jest to jednak ostatecznie i bezspornie dowiedzione, nie tyle dlatego, że liczba kontrargumentów jest godna niepokoju, ile dlatego, że nie można przeprowadzić absolutnie czystych pod względem metodycznym badań, które zagadnienie to rozstrzygnęłyby ostatecznie.

Czytaj dalej »

postheadericon Serce „sportowe”

U ludzi wytrenowanych maksymalne objętości wyrzutowa i minutowa serca osiągają bardzo wysokie wartości: mogą temu odpowiadać pewne zmiany strukturalne serca, zwłaszcza przerost jego lewej komory. Badania rentgenowskie, ultrasonograficzne i elektrokardiograficzne wykazują często powiększenie wymiarów serca u ludzi dobrze wytrenowanych, na co składa się zwykle zarówno przerost lewej komory, jak i pewne jej poszerzenie (większy stopień wypełnienia krwią).

Czytaj dalej »

postheadericon Zmiany metaboliczne w organizmie

Ostatnio opisano bardzo interesujące zmiany metaboliczne, które rozwijają się w organizmie człowieka już w ciągu 2 tygodni unieruchomienia w łóżku, m.in. zmniejszenie tolerancji węglowodanów. Po przyjęciu posiłku bogatego w cukry lub np. po wstrzyknięciu dożylnym glukozy jej stężenie we krwi szybko wzrasta, po czym obniża się, powracając stopniowo do normy. Przyczyną obniżania się stężenia glukozy we krwi w takich warunkach jest działanie hormonu trzustki, insuliny, której wydzielanie pobudzane jest właśnie przez wzrost stężenia glukozy we krwi. U ludzi z otyłością, u ludzi chorych na cukrzycę i w niektórych innych chorobach przemiany materii wzrost stężenia glukozy we krwi jest większy, a jego powrót do normy wolniejszy. Wydzielanie insuliny może nie być zmienione lub może być mniejsze. W pierwszym przypadku przyczyną większego wzrostu i dłuższego utrzymywania się na podwyższonym poziomie stężenia glukozy we krwi jest zmniejszenie wrażliwości różnych tkanek na insulinę (insulina zwiększa transport glukozy z krwi do komórek). W drugim przypadku upośledzona jest wewnątrzwydzielnicza czynność trzustki.

Czytaj dalej »

postheadericon Tolerancja głodu

Wysuwano na początku dwudziestych lat tego stulecia koncepcję, zgodnie z którą utrata w wyniku głodzenia określonego procentu ciężaru ciała miałaby prowadzić do śmierci. W przypadku ostrego głodu (zupełnego lub prawie zupełnego powstrzymania się od przyjmowania pokarmów) miałoby to u ludzi dorosłych być 40%, a u młodzieży w okresie dojrzewania 20%, w przypadku zaś półgłodzenia (semi-starvation) – 50% lub 30% ciężaru ciała.

Czytaj dalej »

postheadericon Czynniki przyspieszające rozwój zmęczenia

Wiele czynników środowiska pracy może wpływać na rozwój zmęczenia modyfikując działanie różnych mechanizmów fizjologicznej adaptacji wysiłkowej. Wpływ ten może dotyczyć zarówno biochemicznych i fizjologicznych procesów adaptacyjnych, jak i sfery subiektywnej oceny ciężkości pracy i zmęczenia.

Czytaj dalej »

postheadericon Potrzeba przystosowania środowiska do człowieka

Praktyka tylko częściowo potwierdziła słuszność teoretycznych założeń i obliczeń. Dobra bieżnia tartanowa umożliwia lepsze odbicie nogi biegnącego, a co za tym idzie, wydłużenie kroku. Niestety, okazało się, że nie wystąpiło oczekiwane zmniejszenie liczby urazów sportowych doznawanych na bieżni, związane z „optymalizacją” cech tartanu. Przeciwnie, niektórzy lekarze sportowi zwracają uwagę na większą urazowość na takich bieżniach niż na bieżniach „naturalnych”.

Czytaj dalej »

postheadericon Mięśnie

Wspomniano wyżej, że podłożem czynnego stosunku organizmu człowieka do świata otaczającego jest układ ruchowy. Podstawowym składnikiem tego układu są mięśnie. Tkanka mięśniowa jest wysoko wyspecjalizowana w specyficznej funkcji skracania się, które umożliwia przemieszczanie części ciała względem siebie i przemieszczanie całego ciała w przestrzeni. Funkcja ta przypada wydłużonym komórkom mięśniowym (ryc. IV. 15), zawierającym elementy kurczliwe, tzw. m i o- f i b r y 1 e (włókienka kurczliwe), w skład których wchodzą specyficzne białka – aktyna i miozyna. Położenie nici aktyny i miozyny względem siebie może zmieniać się, powodując skrócenie długości (skurcz) lub wydłużenie (rozkurcz, rozluźnienie) całego włókienka kurczliwego. Wtórnie w stosunku do tych zmian długości miofibryli zmienia się długość całej komórki mięśniowej. Z kolei pochodną zmian długości komórek mięśniowych, wchodzących w skład budowy mięśnia, jest zmiana jego długości. W mięśniu poszczególne komórki mięśniowe ułożone są w zasadzie równolegle i siła ich skurczu rozwija się wzdłuż długiej osi tych komórek i długiej osi mięśnia. Również miofibryle przebiegają w poszczególnych komórkach mięśniowych równolegle do długiej osi tych komórek.

Czytaj dalej »

postheadericon Tkanka mięśniowa – magazyn aminokwasów?

Wielokrotnie była już mowa o znaczeniu aminokwasu alaniny jako prekursora glukozy. W warunkach głodu głównym źródłem alaniny są mięśnie. Aminokwas ten w mięśniach powstaje w wyniku rozpadu białek mięśniowych, w których skład wchodzi. Może również powstawać w tzw. reakcji transaminacji z kwasu pirogronowego wytwarzanego w komórkach mięśniowych w toku metabolizmu węglowodanów, na cząsteczkę kwasu pirogronowego przenoszona jest, pod wpływem enzymu aminotransferazy alaninowej, grupa aminowa (NH2) pochodząca z innego aminokwasu, np. z glutaminy. Sama glutamina jest gorszym od alaniny materiałem do syntezy glukozy w wątrobie. Głównym źródłem alaniny jest więc rozpad białek mięśniowych. Biochemik amerykański G.F. Cahill przedstawił bardzo interesującą koncepcję cyklu glukozowo-alaninowego, który miałby funkcjonować w warunkach głodu. Szwed J. Wahren i Amerykanin P. Felig udowodnili działanie tego cyklu również podczas długotrwałej pracy fizycznej.

Czytaj dalej »

postheadericon Mechanizm termostatyczny

Drażnienie części przyśrodkowej podwzgórza (ośrodek sytości) powoduje zahamowanie wydzielania insuliny, ale zwiększenie wydzielania glukagonu, hormonu, który pod wieloma względami działa do niej przeciwnie.

Czytaj dalej »

postheadericon Ketokwasy

Dzięki zwiększonemu zużyciu przez mózg związków ketonowych w tym okresie głodu zmniejsza się zapotrzebowanie tego narządu na glukozę. Mimo ograniczenia rozpadu białek, uwalniania alaniny i wytwarzania glukozy, funkcja mózgu jest zachowana, utrzymywane jest względnie stałe stężenie glukozy we krwi, a białka mięśniowe są oszczędzane.

Czytaj dalej »