17 lipca 2017 — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

Archive for Lipiec 17th, 2017

postheadericon Klasyfikacja okresów życia ludzkiego zmieniła się z biegiem historii

Przed omówieniem tego zagadnienia trzeba wyjaśnić pewną kwestię natury terminologicznej. Nie istnieje żadne ścisłe kryterium starzenia się ani wieku starego. Podział całego życia na okresy jest – przynajmniej w odniesieniu do drugiej jego połowy – bardziej oparty dzisiaj, podobnie jak był w przeszłości, na obrazie zmieniających się ról społecznych człowieka, jego zdolności produkcyjnej itp., niż na dokładniej zdefiniowanych podstawach biologicznych. Starość zawsze budziła zainteresowanie, znajdujące odbicie w dziełach literackich, sztuce i zapisach dawnych lekarzy. Natomiast do kategorii „starych” zaliczano w różnych czasach ludzi w różnym wieku. Niegdyś starość traktowana była powszechnie na równi z chorobą (senectus imanabilis morbus Seneki). Galen (130-200 r.) był bodaj pierwszym znanym lekarzem, który w starości dostrzegał naturalne następstwo długiego życia, a nie chorobę.

Jest uderzające, jak mało klasyfikacja okresów życia ludzkiego zmieniła się z biegiem historii. Podziałowi całego życia przez dawnych lekarzy (za Hipokratesem) na siedem faz odpowiada w zasadzie znane „siedem wieków” Szekspira, pod którym to podziałem i dzisiaj można by się podpisać. Kontrowersje wzbudziłby natomiast pewnie „przydział” do grupy „starość”. Hipokrates uważał, że zaczyna się po 56. roku życia, Warron (II w. p.n.e.) – że od 60. roku, Galen – od 49. roku itd. Jeszcze na międzynarodowym kongresie gerontologicznym w Kijowie w roku 1972 przyjmowano na ogół, że można jako okres starości traktować wiek powyżej 65. roku życia. Już po 20 latach wydaje się uzasadnione przesunięcie tej granicy powyżej 70. czy nawet 75. roku życia (tab. IV.8). Zresztą nie wszędzie i nie