Aktywność ruchowa a choroba wieńcowa — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
designspiration.net

postheadericon Aktywność ruchowa a choroba wieńcowa

Ostateczne wyjaśnienie, czy aktywność ruchowa jest czynnikiem wywierającym jednoznacznie profilaktyczne działanie w stosunku do choroby wieńcowej, jej powikłań i innych „chorób cywilizacyjnych”, miałoby kapitalne znaczenie praktyczne. Wyjaśnienia takiego nie należy jednak oczekiwać w dającym się przewidzieć czasie ze względu na ogromne trudności, jakie nasuwa przeprowadzenie odpowiednich badań w sposób metodycznie absolutnie czysty.

Jak trudny jest to do rozwiązania problem, może zilustrować przykład pewnych badań przeprowadzonych w warunkach – zdawałoby się – idealnych dla wykluczenia ewentualnego wpływu na ich wyniki różnice w odżywianiu objętych tymi badaniami ludzi. Wszyscy badani, których podzielono na grupy o różnej aktywności ruchowej, jedli przez wiele lat identyczne posiłki w identycznych warunkach – przy tym samym stole. Okazało się jednak, po opublikowaniu wyników tych badań, że i w stosunku do nich można wysunąć zastrzeżenia: „…i z tego samego stołu można różnie jeść…”. Większość badań tego typu napotyka wiele innych jeszcze trudności.

Mimo tych wszystkich wątpliwości można stwierdzić, że wiele argumentów przemawia za tym, iż obniżanie się aktywności ruchowej ludzi żyjących w krajach uprzemysłowionych jest czynnikiem, z którym związany jest przyczynowo wzrost ilości zachorowań na chorobę wieńcową i pogarszanie się rokowania w fazach jej zaostrzenia.

Obniżenie aktywności ruchowej człowieka prowadziłoby więc nie tylko do opisanych już przejawów dezadaptacji środowiskowej, ale i do wzrostu zagrożenia szeregiem wpływów patogennych. Jedno z tych zagrożeń to choroba wieńcowa.

Dlatego już od szeregu lat wymienia się niedostatek aktywności ruchowej jako jeden z tzw. czynników ryzyka choroby wieńcowej, do których należą poza tym – nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, podwyższony poziom cholesterolu i związków tłuszczowych (trójglicerydów) we krwi, otyłość i palenie papierosów. Nie są to wszystko czynniki wywołujące tę chorobę o bardzo złożonej, wieloczynnikowej i jeszcze dalekiej od pełnego wyjaśnienia patogenezie. Wymienione „czynniki ryzyka” ułatwiają rozwój choroby, zwiększają ryzyko jej rozwoju.

Leave a Reply