Aktywność ruchowa w profilaktyce choroby wieńcowej cz. II — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
http://dermedicus.eu/dermatologia-estetyczna/wypelnianie-zmarszczek.html

postheadericon Aktywność ruchowa w profilaktyce choroby wieńcowej cz. II

Najbardziej oczywisty jest wpływ treningu na układ krążenia. Jak była o tym mowa, u człowieka wytrenowanego obciążenie serca podczas różnych wysiłków fizycznych jest mniejsze niż u człowieka nie wytrenowanego. Mniejsze jest przyspieszenie czynności serca, mniej wzrastają ciśnienie tętnicze i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zmniejsza się też ryzyko ostrego niedotlenienia mięśnia sercowego.

Bardzo istotny może być wpływ nasilonej aktywności ruchowej na gospodarkę tłuszczową organizmu. Wysoki poziom we krwi cholesterolu i lipoproteidów o bardzo niskiej gęstości (VLDL i LDL) traktowane są jako czynniki zagrożenia chorobą wieńcową. Wysiłki fizyczne, zwłaszcza o sporej intensywności i dłużej trwające, powodują obniżenie stężenia we krwi właśnie frakcji lipoproteidów. Zapewne z trójglicerydów wchodzących w skład tej frakcji uwalniane są w kurczących się mięśniach i zużywane jako materiał energetyczny wolne kwasy tłuszczowe.

Ponadto, pojawiające się ostatnio doniesienia wskazują na to, że nasilonej aktywności ruchowej towarzyszy podwyższenie stężenia we krwi frakcji lipoproteidów o wysokiej gęstości (tzw. HDL). W tej frakcji lipoproteidów transportowana ma być część choresterolu z różnych miejsc syntezy, m.in. ze ścian naczyń krwionośnych do wątroby, w której ulega degradacji metabolicznej. Coraz liczniejsze badania przemawiają za „ochronnym” działaniem wysokiego stężenia HDL w stosunku do choroby wieńcowej. Jeżeli aktywność ruchowa prowadzi do podwyższenia stężenia HDL we krwi, byłby to dalszy mechanizm jej profilaktycznego działania.

Interesujące są wyniki zestawienia stężenia HDL we krwi u 200 wysoko wy- trenowanych narciarzy skandynawskich i u odpowiedniej liczby ludzi w tym samym wieku, prowadzących siedzący tryb życia. Wytrenowani narciarze mieli znacznie wyższy poziom lipoproteidów o wysokiej gęstości HDL niż ich nieaktywni ruchowo rówieśnicy. Ciekawe, że wśród wytrenowanej grupy najwyższe wartości stężenia HDL stwierdzono u tych sportowców, którzy osiągnęli na zawodach najlepsze wyniki. Byli to ludzie najlepiej w tej grupie wytrenowani, o najwyższej wydolności fizycznej. W innych badaniach stwierdzono podwyższenie się stężenia HDL we krwi pod wpływem kilkumiesięcznych zajęć ruchowych, prowadzonych 2-3 razy tygodniowo.

Kontrowersyjne są poglądy dotyczące wpływu wysiłków fizycznych lub treningu fizycznego na poziom cholesterolu we krwi. Raczej tylko długotrwały, intensywny trening, zwłaszcza skojarzony z odpowiednią dietą, powoduje obniżenie stężenia tego związku we krwi. Zwykle natomiast stwierdza się zwiększenie

Leave a Reply