Bezczynność ruchowa - kontynuacja | Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

postheadericon Bezczynność ruchowa – kontynuacja

W świetle dotychczas uzyskanych wyników badań doświadczalnych i badań populacyjnych podobieństwo obrazu zmian wywołanych w organizmie przez „ostre” i „przewlekłe” ograniczenie aktywności ruchowej jest uderzające. Natomiast głębokość tych zmian, tempo ich rozwoju itp. są naturalnie zupełnie różne.

Zresztą jeszcze raz trzeba zwrócić uwagę, że jest to zupełnie nowa dziedzina wiedzy o człowieku i zasób informacji, jakimi w niej dysponujemy, wygląda jeszcze bardzo skromnie. Jak wyżej wspomniano, przedmiotem badań dotyczących następstw hipoki- nezji (tak często nazywa się ograniczenie aktywności ruchowej, zwłaszcza ostre) były w ciągu ostatnich lat zarówno zwierzęta doświadczalne, jak i ludzie – ochotnicy, kosmonauci i in. Głębokość zmian wywołanych w organizmach przez hipokinezję jest nieraz zaskakująca, nawet dla ludzi stykających się z tymi zagadnieniami z racji zainteresowań zawodowych.

Dogodnym modelem do badań nad wpływem hipokinezji jest ograniczenie aktywności ruchowej różnych zwierząt doświadczalnych na krótszy lub dłuższy czas w specjalnie przygotowanych klatkach. Badania prowadzono na różnych zwierzętach, od szczurów laboratoryjnych do małp i gołębi. Walorów stosowania modeli zwierzęcych nie trzeba szczegółowo wyjaśniać, są oczywiste.

Badania, których przedmiotem byli ludzie, prowadzono bądź u ludzi losowo unieruchomionych w łóżku przez pewien czas, bądź u ochotników, którzy przebywali w łóżku we względnym bezruchu przez dni lub tygodnie, bądź wreszcie wykonując pomiary u kosmonautów w różnych fazach lotu i na Ziemi.

Leave a Reply