Czy „Homo sedentarius" to człowiek otyły? | Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
gl-2100 www.mocsokow.pl/jonizatory/47-gl-3189a.html

postheadericon Czy „Homo sedentarius” to człowiek otyły?

Jednym z wymienionych wyżej „czynników ryzyka” choroby wieńcowej jest otyłość. Otyłość zwiększa też zagrożenie cukrzycą, z którą to chorobą jest „związana” wieloma złożonymi mechanizmami, pogarsza rokowania w nadciśnieniu, sama jest uciążliwą dolegliwością.

Pogarszanie perspektyw życiowych przez otyłość stało się tak ewidentne, że w wielu krajach zachodnich wysokość składki ubezpieczeniowej na życie jest odwrotnie proporcjonalne do wielkości nadwagi, tzn. do stopnia przekroczenia przez ciężar ciała wielkości przyjętej za odpowiednią do wieku i wysokości ciała.

Według statystyk człowiek i nadwagą 20% „należnego” ciężaru ciała ma istotnie większą szansę przedwczesnej śmierci z powodu choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego lub cukrzycy niż człowiek o prawidłowym ciężarze ciała. Człowiek z nadwagą 30% prawie dwukrotnie większą szansę itd. Na szczęście redukcja nadwagi zmniejsza i to zagrożenie, o którym jest tu mowa.

Otyłość nie jest pojęciem jednoznacznym pod względem mechanizmów jej rozwoju. Istnieje wiele różnych „wewnętrznych” przyczyn otyłości, leżących w zaburzeniach czynności ośrodkowego układu nerwowego, zaburzeniach we- wnątrzwydzielniczych, zaburzeniach przemiany materii i in. Nie zmienia to naturalnie faktu, że ostateczną przyczyną otyłości jest zawsze rozbieżność między ilością energii doprowadzanej do organizmu w składzie pożywienia i ilością energii wydatkowanej przez organizm w różnych formach.

Szczególnie duże ryzyko – ze względu na odległe skutki – związane jest z przekarmianiem we wczesnym okresie życia, w dzieciństwie. Nadmierne doprowadzenie energii w składzie pokarmów w tym okresie życia stymuluje wzrost ilości komórek tłuszczowych, tzw. adipocytów (ryc. IV.48) w tkance tłuszczowej.

Leave a Reply