Doskonalenie nerwowej kontroli skurczów mięśni | Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

postheadericon Doskonalenie nerwowej kontroli skurczów mięśni

Trening w wysiłkach siłowych lub szybkościowych powoduje rozwój nieco innych zmian niż opisane powyżej. Przerost mięśni, zwiększający ich siłę, jest dobrze każdemu znanym efektem treningu siłowego.

Jako maksymalny określa się taki wysiłek, przy którym osiągnięte zostaje maksymalne pochłanianie tlenu przez organizm. Wszystkie mniejsze wysiłki nazwano submaksymalnymi. Jako źródło energii wykorzystywane są przede wszystkim beztlenowe procesy metaboliczne – rozpad fosfokreatyny i glikoliza. Powstają duże ilości produktów metabolizmu beztlenowego, głównie kwasu mlekowego. Zasoby tych źródeł energii w mięśniach, wydajność ich metabolizmu, odporność na zmiany stężenia jonów wodorowych (zakwaszenie) i sprawność działania samego układu kurczliwego mięśni decydują o stopniu przystosowania organizmu do wykonywania takich wysiłków.

Trening siłowy, obok wspomnianego już przerostu mięśni, głównie w wyniku zwiększenia ilości białek sarkoplazmy komórek mięśniowych, powoduje zwiększenie ilości białek kurczliwych, zwiększenie ilości fosfokreatyny oraz aktywności enzymu rozszczepiającego ten związek i in. Te przykładowe dane wskazują drogi, na jakich trening siłowy poszerza granice adaptacji organizmu do wysiłków tego typu.

Bardzo duże znaczenie ma też „doskonalenie” nerwowej kontroli skurczów mięśni zaangażowanych w realizacji takich wysiłków. Zmiany przebiegu w czasie i stopnia synchronizacji pobudzenia w różnych jednostkach ruchowych mięśni odgrywają ważną rolę w rozwoju siły mięśniowej. Mają one także bardzo istotne znaczenie w kształtowaniu szybkości ruchu. Są to wszystko czynniki, które podlegają wpływowi treningu szybkościowego i które wraz ze wspomnianymi już zmianami chemicznymi w mięśniach współdziałają w zwiększeniu zakresu adaptacji do tej formy aktywności ruchowej.

Leave a Reply