Fizjologiczna kontrola metabolizmu wysiłkowego
gastrolog rzeszów

postheadericon Fizjologiczna kontrola metabolizmu wysiłkowego

Wieloletnie badania autora i współpracowników dostarczyły materiału doświadczalnego, który wskazuje na działanie podczas wysiłków fizycznych g 1 u- kostatycznego mechanizmu neurohormonalnej kontroli metabolizmu. Ujmując sprawę ogólnie i w znacznym uproszczeniu, można by stwierdzić następującą kolejność zmian w aktywności poszczególnych ogniw tego mechanizmu fizjologicznej kontroli gospodarki energetycznej ustroju.

Ubytek rezerw węglowodanowych organizmu wykrywany jest przez wyspecjalizowane w tym mechanizmy detekcyjne. Mechanizm tej detekcji pozostaje nie znany. Przypuszczalnie w obu przypadkach sygnałem dla komórek nerwowych – glukoreceptorów lub glukodetektorów – jest zmiana metabolizmu w tych komórkach związana z ubytkiem komórkowych zapasów węglowodanowych lub z obniżeniem stężenia glukozy we krwi. Być może chodzi tu o zmianę stężenia któregoś z produktów przemiany materii. Nie wiadomo, w jaki sposób tego rodzaju wewnątrzkomórkowe sygnały chemiczne zamieniane są na sygnały elektryczne, na zmiany bioelektryczne, tzn. depolaryzację błony komórkowej neuronu i wyładowanie pobudzenia (impuls). Na razie więcej jest co do tego spekulacji (zresztą też niewiele) niż hipotez uzasadnionych faktami stwierdzonymi doświadczalnie. Badania wspomniane wyżej wskazują na to, że struktury nerwowe wykrywające deficyt węglowodanowy mieszczą się co najmniej w rejonie ośrodkowego układu nerwowego (glukodetektory), przypuszczalnie międzymózgowia i rdzenia kręgowego, oraz na „obwodzie” (g 1 u k o recept o r y), w rejonie wątroby, jelit i – być może – samych mięśni. Gluko- receptory jelitowe odpowiadają za przygotowanie organizmu do „dystrybucji” wchłanianego pokarmu i będą tu pomijane.

Leave a Reply