Fizjologiczna kontrola metabolizmu wysiłkowego cz. II
http://krolestwokobiet.pl/

postheadericon Fizjologiczna kontrola metabolizmu wysiłkowego cz. II

Aktywacja glukodetektorów (lub/i glukoreceptorów) powoduje wyładowanie z nich impulsów nerwowych, co ostatecznie prowadzi (poprzez łańcuchy reakcji pośrednich) do pobudzenia lub zahamowania czynności tej części wegetatywnego układu nerwowego, która unerwia tkankę tłuszczową i wątrobę, oraz wydzielania różnych hormonów współdziałających w regulacji metabolizmu energetycznego.

Zwiększenie wyładowywania impulsów z włókien współczulnej części układu wegetatywnego unerwiających komórki tłuszczowe prowadzi do zwiększenia aktywności enzymu (lipazy trójglicerydowej), który powoduje rozpad trójgli- cerydów tych komórek i uwalnianie do krwi wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu. Wolne kwasy tłuszczowe, docierając do mięśni w wyższym stężeniu, są przez nie wychwytywane i zużywane w większej ilości, częściowo zastępując węglowodany, których zaczęło brakować.

Glicerol wychwytywany jest przez wątrobę i zużywany głównie (nie tylko) jako prekursor, z którego w toku glukoneogenezy syntetyzowana jest glukoza. Zwiększa się wytwarzanie materiału, którego zabrakło.

Impulsy docierające analogicznymi włóknami nerwowymi do wątroby aktywują glikogenolizę – uruchomione zostają wątrobowe zapasy węglowodanów. Pośrednikiem w przenoszeniu pobudzenia z włókien sympatycznych na komórki tłuszczowe i wątrobowe jest noradrenalina.

Reakcjom tym towarzyszy pobudzenie komórek rdzenia nadnerczy. Rdzeń nadnerczy i układ współczułny stanowią razem system czynnościowy zwany układem adrenergicznym. Komórki rdzenia nadnerczy wydzielają do krwi hormon – adrenalinę (iw małych ilościach także noradrenalinę). Wywiera ona w tkance tłuszczowej i w wątrobie wpływ podobny do noradrenaliny.

Leave a Reply