Fizjologiczna kontrola metabolizmu wysiłkowego
testosteron

postheadericon Fizjologiczna kontrola metabolizmu wysiłkowego

Kontrola ta może być sprawowana na dwu poziomach – na poziomie samych komórek mięśniowych i na poziomie ogólnoustrojowym. Podczas pracy komórek mięśniowych działają różne systemy kontroli metabolicznej.

Schematyczne przedstawienie mechanizmów kontrolujących metabolizm podczas pracy licznego modyfikowana jest np. przez zmiany stężenia produktów przemiany materii powstających na tym szlaku (ryc. IV.21), przez zmiany stężenia ATP i produktów jego rozpadu itd.

Na poziomie ogólnoustrojowym podczas wysiłków fizycznych mobilizacja i synteza pozamięśniowych substratów energetycznych oraz wykorzystywanie ich przez komórki pracujących mięśni podlegają kontroli neurohormonalnej. Uderzająco podobnie przedstawia się jej działanie podczas długotrwałej pracy mięśniowej oraz w warunkach głodu. Sytuacje te wykazują podobieństwo także i pod innym względem – obie są „stanami katabolicznymi” organizmu, charakteryzującymi się przewagą wydatku energii nad syntezą związków magazynujących energię.

Można traktować mechanizmy neurohormonalnej kontroli metabolizmu w obu tych sytuacjach jako ogniwa przystosowania organizmu do działania w warunkach narastającego deficytu kalorycznego. Mechanizmy te z dużą skutecznością zmniejszają tempo zużywania węglowodanów – materiału energetycznego: bez którego mięśnie nie mogą dłużej pracować, polepszają ich „dystrybucję” i sposób wykorzystania w organizmie, gdy zmniejszają się zapasy węglowodanów. Węglowodany kierowane są wówczas przede wszystkim do tych tkanek, które ich w tej sytuacji najbardziej potrzebują. Wpływ na sposób wykorzystania węglowodanów podczas pracy mięśniowej polega na modyfikowaniu zdolności różnych tkanek do wychwytywania ich z krwi.

Leave a Reply