Głód - kontynuacja — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
nicofrin

postheadericon Głód – kontynuacja

Dowody archeologiczne świadczą o tym, że człowiek paleolitu współzawodniczył o pokarm ze zwierzętami na płaszczyźnie – można by to nazwać – „personalnej”: wzajemnego zabijania się i zjadania. Żywił się również podobnymi jak niektóre zwierzęta roślinami, korzeniami, owocami. Istnieją wątpliwości co do tego, czy człowiek prehistoryczny traktował również jako potencjalny pokarm przedstawicieli własnego gatunku. Udomowienie przez człowieka szeregu zwierząt w okresie neolitu zmieniło drastycznie jego upodobania pokarmowe. Jeszcze głębszy wpływ wywarło powstanie i rozwój rolnictwa. Stale jednak, w ciągu całej historii ludzkości, pojawiają się lepiej lub gorzej udokumentowane relacje o przypadkach traktowania członków własnego gatunku, człowieka, jako pokarmu. Teraz nadano temu nazwę kanibalizmu. Przytaczane są dokumenty wskazujące na przypadki kanibalizmu podczas wojny w Irlandii w 1316 r., na początku lat dwudziestych naszego stulecia w różnych krajach kontynentu europejskiego, podczas ostatniej wojny i in.

Jako jeden z najdawniejszych w historii, do dzisiaj przetrwałych opisów klęski głodu przytacza się często napis na granitowej płycie nagrobnej, znalezionej na wyspie Sahal, na poziomie trzeciej katarakty Nilu, pochodzący zapewne z II-III tysiąclecia p.n.e. Przyczyną klęski, której dotyczy napis, była susza. Opis jest cenny przede wszystkim jako pierwszy dokument towarzyszącej głodowi deterioracji fizycznej, psychicznej i moralnej człowieka. Ten obraz sprzed wieków nie odbiega od opisów skutków głodu sporządzonych w naszym, ostatnim wieku II tysiąclecia. Szczegółowy natomiast obraz zmian fizjologicznych i psychofizycznych rozwijających się pod wpływem głodu opisany został dopiero w ostatnich dziesięcioleciach w sposób wiarygodny i naukowo poprawny.

Leave a Reply