Główny czynnik głodu i niedożywienia | Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
wegański tusz do rzęs

postheadericon Główny czynnik głodu i niedożywienia

Szczegółowe omawianie zmian zachodzących w organizmie człowieka w przebiegu długotrwałego niedożywienia lub głodu przekraczałoby ramy niniejszej książki. Omówione zostaną niżej tylko niektóre z tych zmian, uwaga zaś zostanie skoncentrowana na mechanizmach adaptacji do niedożywienia i głodu i granicach ich skutecznego działania.

Główny czynnik głodu i niedożywienia ma naturę chemiczną: jest nim niedostateczne zaopatrzenie organizmu w materiały chemiczne dostarczające energii do podstawowych procesów życiowych i różnych form aktywności człowieka.

W świetle tego elementarnego faktu wyłania się proste pytanie: czy w obliczu niedostatecznego zaopatrzenia w energię do życia organizm redukuje wydatek energii poniżej „zwykłego” poziomu? Czy można obniżyć natężenie podstawowych procesów życiowych w warunkach głodu? Czy też rozumowanie takie zawierałoby sprzeczność już w założeniu – czy samo sformułowanie „podstawowe” nie zawiera odpowiedzi na takie pytanie? Przecież określenie „podstawowe” powinno oznaczać absolutnie niezbędne do życia, a więc nie dające się już zmniejszyć. Tak też sądzono do niedawna.

Ostatnio jednak coraz więcej wątpliwości nasuwa samo pojęcie „podstawowego” natężenia procesów życiowych, „podstawowej” przemiany materii. Wielkość ta ma raczej umowne znaczenie, może ulegać zmianom w szczególnych warunkach (np. u zwierząt po usunięciu tarczycy albo traktowanych długotrwale jej hormonami): zachowując znaczenie przy damę do orientacyjnej diagnostyki klinicznej niektórych zaburzeń wydzielania wewnętrznego, traci walor definicji jednoznacznego stanu fizjologicznego organizmu.

Leave a Reply