Mechanizm termostatyczny — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
odmładzanie ust Łódź

postheadericon Mechanizm termostatyczny

Drażnienie części przyśrodkowej podwzgórza (ośrodek sytości) powoduje zahamowanie wydzielania insuliny, ale zwiększenie wydzielania glukagonu, hormonu, który pod wieloma względami działa do niej przeciwnie.

Tak wygląda najbardziej schematyczny zarys działania mechanizmu gluko- statycznego, który współdziała z innymi mechanizmami regulacji gospodarki energetycznej organizmu. Z mechanizmem tym, według teorii lipostatycznej Kennedy’ego, ma współdziałać mechanizm lipostatyczny (stabilizujący zasoby tłuszczowe). Opublikowano wyniki badań wskazujące, że niektóre produkty przemiany tłuszczowej mogą wpływać na aktywność ośrodka pokarmowego. Produkty rozpadu trójglicerydów, których zapasy uruchamiane są w stanach narastającego deficytu energetycznego w organizmie, aktywować mają neurony bocznego podwzgórza, przyczyniając się do wyzwalania napędu głodowego. Znowu homeostatyczny mechanizm ma znaczenie ewidentne: ubytek zasobów energii (z magazynu trój- glicerydowego) wyzwala reakcję (głód) skierowaną na uzupełnienie tych zasobów. Analogiczne znaczenie adaptacyjne łatwo dostrzec w wyżej opisanych zjawiskach: aktywacja mechanizmu zwiększającego dopływ energii do organizmu (głód) pociąga ze sobą jednocześnie pobudzenie systemów hormonalnych współdziałających w asymilacji, odkładaniu tej energii w magazynach ustrojowych – wątrobie, tkance tłuszczowej. Nasycenie związane jest z aktywacją mechanizmów hamujących dalszą, nadmierną już jej akumulację.

W pewnym sensie oba opisane mechanizmy uzupełnia mechanizm termostatyczny. Według tej koncepcji ośrodek głodu hamowany jest przez wzrost temperatury w wyniku tzw. swoiście dynamicznego działania pokarmu. Po przyjęciu posiłku i strawieniu pokarmu produkty trawienia w niejasny jeszcze sposób powodują nasilenie przemiany materii i wytwarzania ciepła. To swoiście dynamiczne działanie pokarmów miałoby być tym większe, im większe są rezerwy energetyczne organizmu. Byłby to więc mechanizm ułatwiający stabilizację tych rezerw.

Zestawienie tych trzech koncepcji w jeden obraz byłoby w tej chwili zbyt ryzykowne. Wprawdzie koncepcje te uzupełniają się i dobrze do siebie pasują jako opis elementów złożonego systemu regulacyjnego, każda z nich ma zbyt wiele luk i wymaga jeszcze dużo głębszego uzasadnienia doświadczalnego, zanim zostanie ostatecznie przyjęta jako odzwierciedlenie zachodzących w ustroju zjawisk.

Leave a Reply