Mechanizmy głodu i sytości - kontynuacja — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
lifting pochwy łódź

postheadericon Mechanizmy głodu i sytości – kontynuacja

Dla przykładu można przytoczyć doświadczenia, w których drażnienie elektryczne określonego pola w bocznym podwzgórzu wyzwalało u szczurów pęd do przyjmowania pokarmu i zjadanie jego wielkich ilości (hiperfagia). Drażnienie przyśrodkowego podwzgórza u głodzonego uprzednio zwierzęcia, które dopuszczono do pokarmu, powodowało natychmiastowe przerwanie jedzenia.

Uszkodzenie operacyjne bocznego podwzgórza powodowało utratę zainteresowania pokarmem, nieprzyjmowanie pokarmu (hipofagia), w pojedynczych przypadkach prowadzące do śmierci zwierzęcia z głodu. Uszkodzenie przyśrodkowego podwzgórza – przeciwnie – wyzwalało dominację wpływu podwzgórza bocznego, hiperfagię, otyłość.

Tego typu badania doprowadziły do sformułowania wspomnianego wyżej poglądu o kierowaniu przyjmowaniem pokarmu przez dwa podstawowe nerwowe kompleksy czynnościowe: ośrodek głodu i ośrodek sytości. Ostatnio stwierdzono współdziałanie w tych mechanizmach sieci neuronowych wykraczających daleko poza znane ośrodki głodu i sytości. Interesująco wygląda jednorodność transmisji pobudzenia przez synapsy (styki międzyneuronowe) w całym systemie kontroli przyjmowania pokarmu. W przekazywaniu pobudzenia z jednego neuronu na inny w tym systemie pośredniczą dwa mediatory, przekaźniki chemiczne: noradrenalina i dopamina. I pod tym względem jest to więc system jednolity, podobnie jak pod względem czynnościowym, morfologicznie natomiast ma on charakter dyfuzyjny, ze szczególnymi skupieniami neuronów współdziałających w realizacji tych samych funkcji w obrębie bocznego i przyśrodkowego podwzgórza (ośrodki głodu i sytości).

Leave a Reply