Morfologiczna adaptacja organizmu do wysiłków fizycznych — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

postheadericon Morfologiczna adaptacja organizmu do wysiłków fizycznych

Morfologicznym podłożem wszelkiego rodzaju czynnego stosunku człowieka do otoczenia jest układ ruchowy. Składa się on z mięśni działających na bazie rusztowania kostnego oraz tej części układu nerwowego, która wyzwala skurcze mięśni i kontroluje ich przebieg. Nerwy, składające się z wypustek komórek nerwowych leżących w ośrodkowym układzie nerwowym, łączą ośrodkowe i obwodowe ogniwo układu ruchowego (odpowiednie struktury ośrodkowego układu nerwowego i mięśnie). Wypustki odśrodkowe (neuryty) przenoszą impulsy nerwowe w kierunku od ośrodkowego układu nerwowego na obwód do mięśni. Impulsy te mają znaczenie „poleceń” układu nerwowego dla mięśni. Siła, szybkość i zakres ruchu zależą od częstotliwości impulsów nerwowych, które docierają do realizujących ten ruch mięśni z komórek (neuronów) ośrodkowego układu nerwowego, zależą też od liczby pobudzonych włókien mięśniowych i stopnia synchronizacji ich skurczu. Pojedyncza komórka nerwowa, tzw. neuron ruchowy (ryc. IV.9), unerwia liczne włókna mięśniowe.

Neuron ruchowy i unerwiane przezeń włókna mięśniowe stanowią tzw. jednostkę ruchową (motoryczną). Pobudzone może być jednocześnie mniej lub więcej jednostek ruchowych, ich aktywacja może być asynchroniczna lub mniej czy więcej synchroniczna. Wszystko to wpływa na charakter ostatecznego efektu pobudzenia – skurczu mięśnia i przebiegu ruchu (ryc. IV. 10).

Leave a Reply