Obniżenie stężenia insuliny we krwi

postheadericon Obniżenie stężenia insuliny we krwi

Ponadto podwyższenie poziomu adrenaliny we krwi powoduje zahamowanie wydzielania insuliny wytwarzanej w wewnątrzwydzielniczej części trzustki, w komórkach beta wysp Langerhansa. Insulina powoduje (przyspieszając transport) wchodzenie glukozy z krwi do komórek mięśniowych. Kiedy poziom insuliny we krwi obniża się, zmniejsza Się wychwytywanie glukozy przez mięśnie. Znajdująca się we krwi glukoza kierowana jest głównie do mózgu, który nie może się bez niej obejść.

Wprawdzie podczas pracy mięśniowej wychwytywanie glukozy z krwi przez mięśnie zwiększa się w wyniku działania jakiegoś mechanizmu lokalnego, mięśniowego, bez potrzeby wzrostu stężenia we krwi insuliny, lecz w świetle ostatnich badań obecność śladowych ilości tego hormonu jest potrzebna do transportu glukozy do mięśni, także w czasie pracy.

W każdym razie obniżenie stężenia insuliny we krwi ułatwia oszczędzanie glukozy krwi jako „paliwa” do pracy mięśniowej. To obniżenie jest jeszcze ważniejsze w innym miejscu – w tkance tłuszczowej. Przy mniejszym stężeniu we krwi insuliny, silniej działają na komórki tłuszczowe te czynniki, które powodują uwalnianie z nich wolnych kwasów tłuszczowych.

Wyładowania z glukodetektorów i glukoreceptorów powodują jeszcze inne reakcje – zwiększa się wydzielanie takich hormonów, jak hormon wzrostu i hormon adrenokortykotropowy, oba wytwarzane w przednim płacie przysadki mózgowej. Hormon wzrostu ma m.in. silne działanie lipolityczne (powodujące rozpad trójglicerydów) w tkance tłuszczowej oraz działanie pobudzające gluko- neogenezę w wątrobie. Hormon adrenokortykotropowy (ACTH) pobudza czynność tych komórek kory nadnerczy, które wydzielają hormony zwane gliko- kortykoidami, u człowieka głównie kortyzol. Kortyzol m.in. w tkance tłuszczowej nasila działanie lipolityczne adrenaliny i noradrenaliny oraz hormonu wzrostu, w wątrobie pobudza glukoneogenezę, w mięśniach zaś hamuje wychwytywanie glukozy z krwi.

Leave a Reply