Osiąganie rekordów sportowych w dzisiejszych czasach | Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
fizjoterapia

postheadericon Osiąganie rekordów sportowych w dzisiejszych czasach

Warto jest też może wspomnieć, że utyskiwania takie nie są niczym nowym i nie są wyrazem świadomości rzeczywistego płacenia zbyt wysokiej – jak na „nasze czasy” – ceny za rekordy sportowe. Zaskakująco podobne biadania pobrzmiewały i w odległej przeszłości, kiedy poziom rekordów był bez porównania niższy, a uzyskiwanie ich łatwiejsze. Przypomniał o nich niedawno Wiktor Steffen omawiając publicystyczne aspekty liryki greckiej. W elegii Ksenofanesa (VI-V wiek p.n.e.) znajdują się zdania protestujące przeciw nadmiernemu honorowaniu sportowców i upominające się o uznanie pracy także uczonych. „Bo moja nauka lepsza jest od wszelkich sił, które ma człowiek lub koń, lecz gdy już to się uznaje, to przecież nie godzi się cenić siły fizycznej nad myśl, która szafarką jest dóbr”.

Jak widać, skłonność do przesady w formułowaniu sądów ma również długą historię. Dziś mało kto już pamięta o tych użalaniach się greckiego poety i myśliciela. Każdy natomiast zna rolę „siły fizycznej” wykorzystywanej we współzawodnictwie igrzysk olimpijskich jako elementu historii kultury europejskiej i elementu zbliżenia między narodami.

Dzisiaj osiąganie rekordów sportowych jest z roku na rok trudniejsze, wyższa jest więc i ich cena. Trzeba jednak podkreślić – jest to przede wszystkim cena ogromnego wysiłku człowieka.

Badanie mechanizmów biologicznych, które umożliwiają poszerzanie granic adaptacji wysiłkowej i osiąganie rekordów sportowych, pogłębia znajomość podstawowych właściwości organizmu człowieka. Zagadnienia te przyciągały i przyciągają uwagę nie tylko badaczy specjalizujących się w tej dziedzinie, ale ,Meander”, 1979, 34/4/, str. 174.

Za rekordy sportowcy płacą wysoką cenę – ogromnym wysiłkiem fizycznym

Romuald Giegel i Jan Pusty w biegu przez płotki na 110 m oraz kolarze rumuński i kubański na mecie jednego z etapów Wyścigu Pokoju (fot. CAF – Teodor Walczak i CAF – Interfoto) i wybitnych uczonych, których podstawowa działalność badawcza dotyczy innych dziedzin wiedzy o człowieku. Jeden z prekursorów współczesnych poglądów na mechanizm skurczów mięśni, laureat nagrody Nobla (1923), profesor A.V. Hill, poświęcił zagadnieniom fizjologii rekordów sportowych serię wykładów opublikowanych później w popularnej formie: w roku 1979 międzynarodowa konferencja poświęcona pewnym problemom biochemii i fizjologii wysiłków fizycznych odbywała się pod patronatem i przy czynnym udziale trzech laureatów nagrody Nobla. Są to tylko przypadkowe przykłady dostrzegania przez najwybitniejszych uczonych rangi zagadnień fizjologii adaptacji i miejsca, jakie w tej dziedzinie zajmują badania z zakresu biologii sportu.

Była już mowa o tym, że o obrazie biologicznym współczesnego człowieka, o granicach jego zdolności przetrwania naporu zmiennych warunków życia zadecydowała przeszłość gatunku. Wśród czynników, które odgrywały szczególną rolę w selekcji ewolucyjnej, musiała zajmować poczesne miejsce sprawność adaptacji wysiłkowej. Od niej przecież zależała skuteczność ucieczki przed silniejszym napastnikiem czy skuteczność pogoni za ofiarą, która miała stać się pokarmem, skuteczność ucieczki od takich zagrożeń życia, jak wylew rzek, pożar lasów, skuteczność wędrówek do obfitych pastwisk itd.

Wiedza o adaptacji fizjologicznej organizmu do wysiłków fizycznych dotyczy tej strefy życia człowieka, która współdecyduje o jego pełni, o wielostronności stosunków z otoczeniem, o przydatności zawodowej i społecznej. Ruch jest przejawem czynnego stosunku człowieka do otoczenia, a podłożem wszelkiej aktywności ruchowej jest zawsze wysiłek fizyczny.

Leave a Reply