Pobudzenie do pragnienia — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
jonizator wody cena

postheadericon Pobudzenie do pragnienia

Wypita woda dostaje się do przewodu pokarmowego i mija pewien czas, zanim zostanie wchłonięta, wyrównując niedostatek objętości płynów ustrojowych i ich podwyższone ciśnienie osmotyczne. Pragnienie ustępuje, zanim jeszcze zmiany te zostaną wyrównane przez wypitą wodę. Pewną rolę mogą odgrywać impulsy nerwowe wyładowywane z zakończeń nerwowych znajdujących się w ścianie żołądka, wrażliwych na rozciąganie. Wypijana woda rozciąga żołądek. Na pewno nie jest to ani jedyny, ani główny mechanizm kontroli ilości wypijanej wody. W każdym razie mechanizm ten działa z dużą precyzją.

Pobudzenie do pragnienia zmusza do uzupełnienia strat wody, gdy woda do picia jest dostępna. Dramat rozpoczyna się wówczas, gdy ilość wody, jaką ma do swej dyspozycji człowiek, nie wystarcza do pokrycia jej strat.

W miarę pogłębiania się deficytu wody w organizmie zmniejsza się wydzielanie moczu: z 1,5-2,0 1 na dobę w warunkach równowagi bilansu wodnego organizmu do 300-400 ml na dobę w warunkach odwodnienia. Dopóki powstaje mocz pierwotny w kłębkach nerkowych i filtrowane są przez ściany naczyń włosowatych kłębków składniki krwi i niesione przez nią produkty przemiany materii, dopóty nerki wytwarzają podane wyżej objętości moczu. Objętość moczu wytwarzanego przez normalnie funkcjonujące nerki nie może zmniejszyć się poniżej tej granicy, ponieważ nerki mają ograniczoną zdolność zagęszczania moczu. Jeżeli wydalają pewną ilość produktów przemiany materii, muszą ją wydalić w ilości moczu nie mniejszej niż 300-400 ml na dobę. Tyle co najmniej metabolitów (mocznik, kreatynina i in.) powstaje w ciągu doby i muszą one „pociągnąć” za sobą podane ilości wody (w moczu). Minimalna ilość wody traconej przez nerki w warunkach odwodnienia organizmu zależy więc od nasilenia metabolizmu tkankowego oraz rodzaju produktów ulegających przemianie. Metabolizm niektórych związków prowadzi do powstawania większej ilości wody, a mniejszej ilości aktywnych osmotycznie produktów (pociągających za sobą wodę przy powstawaniu moczu) niż metabolizm innych związków. Tak np. dużo wody powstaje przy spalaniu węglowodanów i tłuszczów, a mało – przy przemianie białek (tab. V.5). Natomiast najwięcej aktywnych osmotycznie produktów przemiany powstaje z białek, mniej z tłuszczów, a najmniej z węglowodanów.

Leave a Reply