Podtrzymanie zdolności do pracy wpływ amin katecholowych — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
typy dnia

postheadericon Podtrzymanie zdolności do pracy wpływ amin katecholowych

Lipidy tkanki tłuszczowej mobilizowane są np. pod wpływem pobudzenia tej części układu współczulnego, która unerwia tę tkankę (pośredniczy tu noradrenalina), i pod wpływem docierającej do niej z krwią z rdzenia nadnerczy adrenaliny. Oba te hormony – adrenalina i noradrenalina – wywierają w organizmie wiele jeszcze innych „ubocznych” wpływów, niekorzystnych z punktu widzenia zdolności wysiłkowej. Takim efektem jest np. „marnotrawiący” tlen wpływ adrenaliny na serce (rozprzężenie fosforylacji i utleniania), wpływ naczynio- skurczowy noradrenaliny w skórze i trzewnym obszarze naczyniowym, gdy jej stężenie we krwi wzrasta bardzo znacznie itp.

Otóż istotny dla podtrzymania zdolności do pracy wpływ amin katecholowych (adrenaliny i noradrenaliny) na tkankę tłuszczową zachodzi pod wpływem mniejszych niż przed treningiem ilości tych amin. Czechosłowacka badaczka, dr Jana Parizkova, opisała wzrost pod wpływem treningu wrażliwości komórek tkanki tłuszczowej na działanie czynników mobilizujących ich zapasy lipidowe (trój- glicerydowe). Po treningu mniejsza ilość adrenaliny czy noradrenaliny (lub innych hormonów, np. hormonu wzrostowego) jest potrzebna do uwolnienia z tych trójglicerydów wolnych kwasów tłuszczowych niż przed treningiem. Tłumaczy to, dlaczego efekt ten podczas wysiłku fizycznego zachodzi przy mniejszym wzroście stężenia we krwi adrenaliny i noradrenaliny. Wspomniano o korzyści z tego wynikającej dla organizmu.

Zachodzą też zmiany w innych tkankach i przynajmniej wspomnieć trzeba o zwiększeniu mechanicznej wytrzymałości tkanki kostnej i ścięgnistej. Trening zwiększa odporność tych tkanek na urazy mechaniczne, przeciążenia itp.

Trening fizyczny powoduje zmianę obrazu reakcji organizmu na wysiłek fizyczny

Podsumowując – zmiany adaptacyjne wywoływane przez trening wytrzymałościowy można przedstawić w następujący sposób. Trening powoduje wzrost wydolności fizycznej organizmu. Jest to proces o charakterze adaptacyjnym – powtarzanie wysiłków fizycznych zwiększa zdolność do ich wykonywania.

Na poziomie mięśni trening powoduje zwiększenie lokalnych zasobów energetycznych (glikogen, fosfokreatyna) oraz zmiany ultrastrukturalne i enzymatyczne, które usprawniają zarówno wykorzystanie podczas wysiłku tych zasobów i ich resyntezę, jak i wykorzystywanie pozamięśniowych substratów energetycznych w toku ich tlenowego metabolizmu. Usprawniane są również mechanizmy związane z mobilizacją i dostarczeniem tych substratów do komórek mięśniowych.

Dzięki wspomnianym zmianom komórkowym zwiększającym zużycie tlenu dla potrzeb metabolicznych (ze zwiększeniem syntezy ATP) oraz dzięki zwiększeniu możliwości dostarczania tlenu z płuc do mięśni wzrasta zdolność pochłaniania tlenu przez organizm. Zwiększenie sprawności funkcji zaopatrzenia tlenowego jest wynikiem przede wszystkim zwiększenia objętości minutowej serca (w wyniku wzrostu objętości wyrzutowej). Znaczenie ma też usprawnienie regulacji „rozmieszczenia” obwodowego przepływu krwi, wzrost objętości krwi i zwiększenie sprawności układu oddechowego.

Trening fizyczny powoduje zmianę obrazu reakcji organizmu na wysiłek fizyczny. W jednym zdaniu można by tę zmianę ująć następująco: pod wpływem treningu zmniejsza się reakcja organizmu na wysiłki submaksymalne i zwiększa reakcja na obciążenia maksymalne krańcowe.

Zmniejszenie reakcji układu oddechowego, narządu krążenia, układu wewnątrzwydzielniczego i in. na wysiłki submaksymalne wskazuje na bardziej ekonomiczną adaptację organizmu do stawianych przez nie wymogów.

Leave a Reply