POTRENINGOWE ZMIANY SPRAWNOŚCI FUNKCJI ZAOPATRZENIA TLENOWEGO — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna

postheadericon POTRENINGOWE ZMIANY SPRAWNOŚCI FUNKCJI ZAOPATRZENIA TLENOWEGO

Wartości podczas maksymalnego wysiłku nośnych w wytrenowanych mięśniach zwierząt doświadczalnych znany był od czasu badań późniejszego laureata nagrody Nobla, Duńczyka, Augusta Krogha (druga dekada tego stulecia) (ryc. IV.27). Dopiero w roku 1978, dzięki zastosowaniu nowoczesnych technik pomiarowych, potwierdzono występowanie tego zjawiska również u ludzi (patrz str. 74). Dzięki gęstszej sieci kapilar w wytrenowanych mięśniach zwiększa się powierzchnia kontaktu krwi przepływającej przez te mięśnie z poszczególnymi włóknami mięśniowymi. Jest to jeden z czynników ułatwiających wychwytywanie przez te komórki tlenu z przepływającej przez mięśnie krwi.

Czasem czytając o tym, nie uzmysławia się jak głęboko sięga proces adaptacji organizmu do wysiłków fizycznych, stymulowany przez trening. Proces ten obejmuje nawet powstawanie nowych, nie istniejących przedtem naczyń krwionośnych!

Dalsze przedłużanie treningu powodować może jeszcze dalsze zwiększenie maksymalnej objętości minutowej serca, natomiast nie zachodzą już zwykle istotne zmiany w obwodowym wykorzystaniu tlenu z krwi. Może natomiast zwiększać się ogólna objętość krwi.

Przyczyną wzrostu maksymalnej objętości minutowej serca osiąganej podczas wysiłku jest zwiększenie pod wpływem treningu objętości wyrzutowej serca. Pamiętamy, że objętość minutowa serca – objętość krwi tłoczonej do tętnic przez serce w ciągu minuty, zależy od dwu czynników:

– liczby skurczów serca w ciągu minuty,

– objętości krwi wyrzuconej przy każdym skurczu.

Jeżeli bierzemy pod uwagę osiągane wartości maksymalne, a te wartości istotne są z punktu widzenia wydolności fizycznej (z definicji jest to maksymalne pochłanianie tlenu przez organizm), możemy stwierdzić, że trening nie wpływa istotnie na maksymalną częstość skurczów serca. U ludzi w tym samym wieku jest ona praktycznie jednakowa. O zwiększeniu maksymalnej objętości minutowej serca musi więc decydować wzrost jego objętości wyrzutowej. Jest tak w istocie. Zwiększenie objętości wyrzutowej serca jest najbardziej istotną zmianą adaptacyjną, jaka zachodzi w narządzie krążenia pod wpływem wytrzymałościowego treningu fizycznego: każdy skurcz komór serca może teraz wyrzucać na obwód więcej krwi. Wielkość ta może zwiększyć się w spoczynku z około 75 ml do około 150 ml, a nawet więcej u ludzi wysoko wy trenowanych.

Leave a Reply