PRZECIĘTNE SPOŻYCIE DOBOWE TŁUSZCZÓW, WĘGLOWODANÓW I BIAŁEK — Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
odżywka do włosów

postheadericon PRZECIĘTNE SPOŻYCIE DOBOWE TŁUSZCZÓW, WĘGLOWODANÓW I BIAŁEK

O stanie niedożywienia trzeba też myśleć wówczas, kiedy dowóz energii w składzie pokarmów wystarcza tylko na pokrycie spoczynkowej przemiany materii, dodatkowe zaś wydatkowanie energii na aktywność ruchową, pracę fizyczną wywołuje deficyt energetyczny.

Dotyczy to również tych sytuacji, w których równowaga bilansu energetycznego utrzymywana jest na niskim poziomie zasobów energetycznych organizmu, w warunkach deficytu białek ustrojowych (masy mięśniowej i in.) itd. U człowieka o masie mięśniowej zmniejszonej np. w wyniku długotrwałego niedoboru kalorycznego (patrz niżej), niedoborów białkowych lub innych przyczyn tempo spoczynkowej przemiany materii jest obniżone. Dla utrzymania równowagi bilansu energetycznego wystarcza ograniczone spożycie pokarmowe. Mimo równowagi bilansu energetycznego, utrzymuje się w organizmie stan niedożywienia.

Niedożywienie nie musi być wyrazem niedoboru kalorycznego. Może być wynikiem diety niewłaściwej pod względem jakościowym (składu), choćby pod względem kalorycznym pokrywała w pełni straty ponoszone przez organizm. Niedobory jakościowe (białkowe, tłuszczów egzogennych, witaminowe, mineralne i in.) są dla zdrowia, dla sprawności organizmu nie mniej groźne niż niedobory kaloryczne.

Niedobory kaloryczne są przyczyną niedożywienia głównie (choć nie wyłącznie) w krajach znajdujących się na niskich szczeblach rozwoju ekonomicznego. Niedobory jakościowe są równie często wynikiem niewłaściwego, jak niedostatecznego żywienia i występują często wśród bogatych społeczeństw krajów wysoko uprzemysłowionych. W krajach tych wyłania się coraz bardziej nowy do niedawna, przynajmniej w skali całych populacji, problem niewłaściwego żywienia i przekarmienia.

PRZECIĘTNE SPOŻYCIE DOBOWE TŁUSZCZÓW, WĘGLOWODANÓW I BIAŁEK CZ. II

Niedożywienie, jakościowe niedobory pokarmowe i przekarmienie stanowią podobne zagrożenie dla przetrwania jednostki, z’agrażają prawidłowemu rozwojowi psychofizycznemu, zmniejszają szansę długiego życia, zwiększają podatność na różne choroby oraz zmniejszają ogólną aktywność życiową i zdolność do pracy.

Dla przykładu: dwie grupy żołnierzy prowadziły identyczne zajęcia szkoleniowe w warunkach różnego zaopatrzenia kalorycznego. Jedna grupa otrzymywała w składzie diety dobowej 3200 kcal, druga – tylko 1500 kcal. W pierwszej grupie dieta pokrywała dobowe straty energii, w drugiej grupie stopniowo narastał deficyt energetyczny. W ciągu pierwszych kilku dni zajęć wyniki szkolenia obu grup żołnierzy nie różniły się. Po ośmiu dniach w grupie, w której u żołnierzy rozwijał się deficyt energetyczny, zaczęli się oni uskarżać na narastające zmęczenie, okazywać apatię i zdecydowanie gorsze niż ich koledzy wyniki szkolenia.

Nie trzeba tu szerzej dyskutować zwiększonej zapadalności na choroby zakaźne, na infekcje wirusowe i in. w warunkach niedożywienia. Przykładów takich codziennie dostarczał czas ostatniej wojny, dzisiaj przytacza je bezustannie prasa w doniesieniach z krajów tzw. Trzeciego Świata i innych rejonów dotkniętych klęskami żywiołowymi, klęską wojen i in.

Wiele przemawia za tym, że wydłużenie życia, jakiego może spodziewać się człowiek współczesny w stosunku do człowieka w tym samym wieku żyjącego przed 100 czy 200 laty, jest częściowo wynikiem poprawy warunków żywienia, likwidacji lub zmniejszenia niedoborów pokarmowych, ilościowych i jakościowych.

Różnice w rozwoju intelektualnym dzieci pochodzących z różnych rejonów świata

Warto wspomnieć w tym miejscu o znaczeniu żywienia dla psychofizycznego rozwoju człowieka. Znaczenie zaopatrzenia organizmu w białko, sole mineralne i in. w okresie rozwoju somatycznego jest oczywiste. Do budowy nowych komórek i wzrostu komórek już wykształconych dostarczony musi być organizmowi materiał budulcowy, niezbędny także do odbudowy komórek i innych struktur ulegających nieustannej degradacji w organizmie. Im większy dynamizm cechuje stan organizmu, a tak jest w okresie dzieciństwa i młodości, tym bardziej precyzyjnie muszą zostać pokryte straty ponoszone przez ustrój w związku z jego podstawowymi funkcjami życiowymi.

Od dawna wiązano różnice w rozwoju intelektualnym dzieci pochodzących z różnych rejonów świata z warunkami ich żywienia w okresie życia płodowego i we wczesnym okresie pourodzeniowym. Wybitny znawca medycznych problemów ekologii człowieka dr René Dubos pisał w jednej ze swoich książek o przypuszczalnym znaczeniu niedoborów pokarmowych we wczesnym okresie życia dla rozwoju podstawowych funKcji ośrodkowego układu nerwowego, warunkujących m.in. sprawność intelektualną człowieka.

Dzisiaj, po wielu latach, wyniki badań doświadczalnych pozwalają już wyobrazić sobie, w jaki sposób wiązać się ze sobą mogą pozornie tak odległe sprawy, jak skład spożywanego pokarmu i sprawność intelektualna. Stwierdzono w licznych badaniach bezpośredni wpływ diety na metabolizm tkanki mózgowej, warunkujący sprawność jej działania jako podłoża wyższych czynności nerwowych.

Leave a Reply