Przystosowanie do warunków życia cz. II | Zdrowie kobiet - Dieta i Medycyna
poduszkaortopedyczna.com.pl

postheadericon Przystosowanie do warunków życia cz. II

W przypadku pracy mięśniowej adaptacja dotyczy pierwotnego zjawiska związanego z czynnością mięśni – wzrostu zapotrzebowania na tlen i substraty energetyczne oraz wzrostu potrzeby eliminacji metabolitów i nadmiaru ciepła.

Adaptację do warunków otoczenia, wśród których dominuje wpływ niskiego ciśnienia atmosferycznego, wysokiej lub niskiej temperatury itd. przyjęto na- Określenia te odpowiadają angielskim terminom fizjologicznym stress i strain. Trzeba tu podkreślić, że tak rozumiane pojęcie stresu nie ma nic wspólnego z pojęciem stresu wprowadzonym do nauki przez Hansa Selyego, popularnym zwłaszcza w gronie niespecjalistów z zakresu fizjologii (której nb. dotyczy stres wg Selyego). Dla uniknięcia dyskusji i sporów semantycznych przyjęto tu terminologię odpowiadającą przekonaniu autora i spotykaną w piśmiennictwie fizjologicznym (patrz: Carlson L.D., A.C.L. Hsieh Contro! of Energy Exchange, The Macmillan Co., London 1970, str. 95). zywać aklimatyzacją (wysokościową, termiczną itp.). Natura tego procesu jest taka sama jak natura adaptacji do obciążeń wysiłkami fizycznymi (trening fizyczny), do wpływu przyspieszeń i in., chociaż obraz zmian fizjologicznych, biochemicznych i ewentualnie morfologicznych, charakteryzujących ten proces, w każdej z przytoczonych sytuacji wygląda odmiennie.

Zdolność przeżycia w każdym środowisku determinują bardzo różne czynniki, w pierwszym rzędzie zdolności przystosowawcze (adaptacyjne) organizmu. Niektóre zmiany przystosowawcze, na ogół nieodwracalne, powstają tylko we wczesnych latach życia, w okresie wzrostu i rozwoju. Inne – odwracalne – mogą rozwinąć się w każdym okresie życia, chociaż „przystosowalność” organizmu, jego zdolność adaptacyjna, zmniejszają się w miarę starzenia się.

Leave a Reply