Reakcje organizmu na obciążenie krańcowe
weltmeisterschaft bonus sportingbet

postheadericon Reakcje organizmu na obciążenie krańcowe

Częstość skurczów serca wzrasta po treningu mniej niż przed nim. Ponieważ zapotrzebowanie na tlen jest praktycznie podczas identycznego wysiłku takie samo po treningu jak przed nim – układ krążenia musi do mięśni dostarczyć tyle samo tlenu. Osiąga to dzięki większej po treningu objętości wyrzutowej serca, przy mniejszym przyspieszeniu jego czynności. Jest to bardziej ekonomiczna adaptacja serca do wysiłku, mniej obciążająca pracą ten narząd.

Wzrost wentylacji płuc staje się nieco mniejszy, wzrasta natomiast wykorzystanie powietrza z płuc dzięki lepszemu stosunkowi wentylacji płuc do przepływu przez nie krwi. Wzrost wentylacji płuc po treningu zachodzi w większym stopniu dzięki pogłębieniu niż przyspieszeniu oddechów. Z punktu widzenia pracy mięśni oddechowych jest to korzystna reakcja.

Mniejszy jest wzrost wydzielania takich hormonów kontrolujących metabolizm podczas wysiłku, jak aminy katecholowe, hormon wzrostowy, glukagon i in., natomiast efekt ich działania pozostaje taki sam lub zwiększa się dzięki wzrostowi wrażliwości tkankowej na te hormony itd.

Zwiększają się reakcje organizmu na obciążenie krańcowe: wzrasta maksymalnie wentylacja płuc, maksymalna objętość minutowa serca, maksymalna tętniczo-żylna różnica zawartości tlenu we krwi (ekstrakcja tlenu przez mięśnie), maksymalny wzrost stężenia hormonów mobilizujących rezerwy energetyczne i in.

Wytrenowany organizm w warunkach „normalnej” aktywności pracuje ekonomiczniej, ale jego możliwości reakcji na krańcowe obciążenia wzrastają, a to zwiększa zakres możliwych do pokonania obciążeń.

Leave a Reply