Rekordy sprawności fizycznej cz. III

postheadericon Rekordy sprawności fizycznej cz. III

Sport wyczynowy utracił swój charakter po trosze obrzędu magicznego, stając się coraz bardziej działaniem o ściśle wytyczonym celu, do osiągnięcia którego prowadzą ściśle określone drogi treningu sterowanego i kontrolowanego precyzyjnie w oparciu o złożone techniki współczesnych badań biomechanicznych, fizjologicznych, biochemicznych, psychologicznych i in. Ważny zwraca uwagę na przełom, jaki szczególnie ostro zarysował się w strategii przygotowań do walki o medale olimpijskie w okresie poprzedzającym Igrzyska w Meksyku w roku 1965. Intuicyjne działanie trenera i dążenie do maksymalnego zwiększenia pracy treningowej, które dawniej wystarczało do uzyskania wysokich wyników sportowych, w tym właśnie czasie zostało ostatecznie zastąpione przez działanie oparte na wynikach badań naukowych, zmierzające do optymalizacji treningu pod względem ogólnej pracy treningowej, intensywności i rozkładu w czasie poszczególnych zajęć, dynamiki zmian obciążeń treningowych w ciągu sezonu, roku itd. Jest to działanie trudne, napotykające jeszcze wiele przeszkód.

Na to, aby można było wprowadzić do praktyki nowoczesne metody treningu sportowego, trzeba było poznać dokładniej różne aspekty funkcjonowania organizmu człowieka w warunkach obciążenia wysiłkami fizycznymi o różnej intensywności, różnym czasie trwania, różnym ogólnym koszcie energetycznym itd. Słowem – trzeba było poznać głębiej obraz i mechanizmy adaptacji fizjologicznej organizmu do wysiłków fizycznych, granice adaptacji do wysiłków o różnym charakterze, czynniki wyznaczające te granice i sposoby ich poszerzania.

Leave a Reply