Skład ciała u ludzi o różnej aktywności ruchowej cz. II

postheadericon Skład ciała u ludzi o różnej aktywności ruchowej cz. II

Efektu tego nie można wytłumaczyć prostym zwiększeniem wydatku energii podczas stosowanych w ramach treningu wysiłków fizycznych. W całej grupie badanych, o których jest tu mowa, ciężar ciała zmniejszał się średnio o 7 kg w ciągu 8 miesięcy, co odpowiadało wydatkowi energii w ilości 60 tys. kcal. Badani w ciągu tego czasu brali udział w zajęciach, których ogólny koszt energetyczny nie sięgał połowy powyższej wartości. W obniżeniu ciężaru ciała musiały więc współdziałać w tym okresie i inne jeszcze czynniki, takie jak np. zmniejszenie łaknienia, wpływ wysiłków na przemianę materii nie ograniczający się do zwiększenia wydatku energii i in.

Również stabilizacja ciężaru ciała mimo kontynuacji treningu jest trudna do wyjaśnienia. Być może istnieją pewne granice, w jakich wahać się mogą rozmiary komórek tłuszczowych w tak fizjologicznych warunkach, jak warunki treningu fizycznego. Być może po zmniejszeniu się ich rozmiarów do określonej granicy komórki te stają się mniej wrażliwe na wpływ tych czynników nerwowych i hormonalnych, które podczas wysiłku fizycznego mobilizują ich zasoby tłuszczowe. Z tego punktu widzenia (jest to tylko hipoteza) zapobieganie proliferacji (tj. zwiększania liczby) komórek tłuszczowych w okresie dzieciństwa, kiedy proces ten zachodzi, miałoby szczególnie duże znaczenie jako czynnik redukujący zagrożenie otyłością w późniejszych latach życia.

Możliwe, że zwiększona aktywność ruchowa przyczynia się do utrzymania ciężaru ciała na osiągniętym podczas treningu obniżonym poziomie przez wpływ na mechanizmy sterujące przyjmowaniem pokarmu. Wyniki niektórych badań wskazują też na istnienie związku między rozmiarami komórek tłuszczowych a czynnością mechanizmów fizjologicznych głodu i sytości. Nie wiadomo, w jaki sposób układ nerwowy „rozpoznaje” rozmiary komórek tłuszczowych. Nie musi to być zresztą bezpośrednie „rozpoznanie”. Ze zmianami rozmiarów tych komórek wiążą się zmiany w ich metabolizmie, wrażliwości na różne hormony (np. zmienia się liczba receptorów insuliny w błonie komórkowej adipocytów) itd. Pochodne tych dopiero zmian, np. zmiany stężenia różnych związków we krwi, mogą być sygnałem informującym układ nerwowy o pierwotnym zdarzeniu – zmniejszeniu łub powiększeniu rozmiarów komórek tłuszczowych.

Leave a Reply