Systematyczność aktywności ruchowej
zakażenie HIV

postheadericon Systematyczność aktywności ruchowej

Zajęcia treningu profilaktycznego ludzi, którzy nie uprawiali ostatnio systematycznie sportu, zwłaszcza ludzi w średnim wieku i starszych, mogą być podejmowane tylko po odpowiedniej kontroli lekarskiej i przy stałej konsultacji kompetentnego lekarza.

Celem przytoczenia tych danych było zwrócenie uwagi na to, że dla uzyskania znaczących fizjologicznie efektów nasilenia aktywności ruchowej musi być ona dostatecznie intensywna, dostatecznie częsta i musi trwać dostatecznie długo. Istnieją np. dane, z których wynika, że dobre efekty może przynieść systematyczne wykonywanie wysiłków o naprawdę wysokiej intensywności tylko przez około 15 minut dziennie. Wysiłki takie można rekomendować jednak tylko młodym, zupełnie zdrowym ludziom, bez czynników ryzyka choroby wieńcowej i in. Dla ludzi w średnim i starszym wieku, prowadzącym dotychczas siedzący tryb życia, godne są zalecenia wysiłki o mniejszej intensywności, ale dłużej trwające.

Szczególnie ważna jest systematyczność aktywności ruchowej. Z punktu widzenia efektów fizjologicznych niewiele można spodziewać się po np. uprawianych raz na tydzień, w niedzielę, spacerach. Z różnych punktów widzenia godne są one zalecenia, ale nie o to tu chodzi. Dużej ostrożności wymaga „niedzielne” uprawianie sportu. Z „niedzielnymi sportowcami” jest trochę podobnie, jak z „niedzielnymi kierowcami”. Większych efektów nie należy spodziewać się, a kłopoty bywają duże.

Tak wygląda „kuchnia” troski o utrzymanie sprawności fizycznej w granicach adaptacji wysiłkowej, dostatecznie szerokich na to, aby gwarantowały pewien – można by nazwać – biologiczny komfort życia.

Leave a Reply