Tkanka mięśniowa - magazyn aminokwasów? cz. II
leki dla dzieci

postheadericon Tkanka mięśniowa – magazyn aminokwasów? cz. II

Warto uzmysłowić sobie, do jak dużych strat tkanki mięśniowej musi dochodzić w głodzie. Można tu przyjąć, że rozpad białek może postępować tak długo, jak długo funkcjonować będzie mózg, korzystający z glukozy wytworzonej właśnie z tych aminokwasów, które uwalnia degradacja białek. Kiedy mózg obumiera, ginie cały organizm i rozważanie dalszych zmian w mięśniach nie ma sensu.

Była o tym mowa, że w ciągu doby mózg zużywa co najmniej 100 g glukozy. Ilość glicerolu, dostępnego jako substrat do wytwarzania w wątrobie glukozy, jest mała. Z glicerolu uwolnionego w głodzie w wyniku rozpadu tłuszczów w tkance tłuszczowej, wraz z wolnymi kwasami tłuszczowymi, wątroba może wytworzyć nie więcej niż 14-16 g glukozy w ciągu doby. Pozostałe, niezbędne dla mózgu, 85-90 g glukozy musi być zsyntetyzowane z innych niż glicerol prekursorów, w spoczynku – praktycznie z aminokwasów.

Odpowiednia ilość aminokwasów powstaje przy rozpadzie około 150 g białka mięśniowego, czemu odpowiada około 25 g azotu białkowego. Ogólna ilość azotu białkowego u dorosłego człowieka wynosi około 1000 g, utrata zaś połowy tej ilości zawsze prowadzi do śmierci. Gdyby przez cały okres głodu tempo rozpadu białek mięśniowych było tak wysokie, jak była o tym wyżej mowa, śmierć musiałaby nastąpić po około 3 tygodniach głodu.

Organizm przed taką ewentualnością broni się: tempo rozpadu białek w mięśniach stopniowo zmniejsza się, maleje wytwarzanie glukozy przez wątrobę. Ilość syntetyzowanej w wątrobie glukozy, sięgająca w początkowym okresie głodu 150 g w ciągu doby, po 5-6 tygodniach może wynosić już tylko 25-30 g na dobę. Takie wartości uzyskiwano w pomiarach wykonanych u ludzi pozostających na diecie głodowej w celu redukcji otyłości. W tym czasie niedostatek glukozy jako źródła energii dla mózgu jest kompensowany przez zwiększony dopływ do tego narządu ketokwasów, w coraz większych ilościach wytwarzanych przez wątrobę – kwasu beta-hydroksymasłowego, kwasu acetooctowego i acetonu.

Leave a Reply