Układ krążenia krwi i krew

postheadericon Układ krążenia krwi i krew

Szerokim polem do badań w przyszłości jest problem zmian w głodzie odporności organizmu na infekcje. Nie wiadomo na ten temat wiele poza stwierdzeniem zaburzeń w wytwarzaniu przez organizm różnych rodzajów przeciwciał.

Układ krążenia krwi i krew. Już we wczesnym okresie głodu, zwykle gdy ubytek ciężaru ciała nie przekracza jeszcze 12-15% początkowej wartości, zaczyna rozwijać się tzw. bradykardia: czynność serca staje się wolniejsza, jego skurcze są rzadsze.

Podstawowy rytm pracy serca (u dorosłego człowieka około 70 skurczów na minutę) generowany jest w tzw. węźle przedsionkowym – skupieniu swoistej tkanki bodźcotwórczej w prawym przedsionku serca, blisko ujścia do tego przedsionka żyły głównej górnej. Bodźce powstające w tym węźle rozprowadzane są przez odgałęzienia układu bodźcotwórczego w całym sercu i wywołują rytmiczne skurcze mięśnia sercowego. Rytm powstawania tych bodźców, wyzwalających skurcze serca, może być modyfikowany przez impulsy nerwowe docierające do serca włóknami dwu części wegetatywnego układu nerwowego: współczulnymi i przywspółczulnymi. Impulsy docierające włóknami współczulnymi przyspieszają, a przywspółczulnymi – zwalniają czynność serca. Właśnie od stopnia równowagi we wpływie na serce obu części układu wegetatywnego zależy głównie rytm jego skurczów.

U podłoża bradykardii w głodzie leży zarówno zwiększenie częstotliwości impulsów („wielkość wpływu”) docierających do serca drogami przywspółczulnymi, jak i zmniejszenie częstotliwości impulsów docierających przez włókna współczulne. W zwolnieniu częstości skurczów serca w głodzie można dopatrywać się reakcji przystosowawczej. Zwolnienie częstości skurczów oznacza zmniejszenie pracy serca, zmniejszenie wydatku energii, zużycia przez mięsień serca substratów energetycznych i tlenu. Mniejsza praca serca wystarcza do pokrycia zapotrzebowania na nią organizmu o zredukowanej aktywności ruchowej i obniżonej przemianie materii.

Leave a Reply