Włókna w mięśniach człowieka
oxandrolone

postheadericon Włókna w mięśniach człowieka

Komory serca nigdy nie opróżniają się całkowicie z krwi przy każdym skurczu – pozostaje w nich zawsze pewna ilość krwi, tzw. krew rezydualna. Właśnie jej objętość może pod wpływem wysiłku zmniejszać się.

Włókna ST cechuje dominacja tlenowych procesów metabolicznych jako źródła energii do skurczów, włókna FT – dominacja beztlenowej glikolizy jako źródła energii, z tym że podtyp FTb ma zdolność znacznego korzystania także z tlenowej przemiany substratów energetycznych (tab. IV. 6),

Od procentowej zawartości każdego z typów włókien w mięśniu i od procentu całej powierzchni przekroju mięśnia, jaki na nie przypada, zależą właściwości czynnościowe mięśnia. Ogólnie ujmując sprawę – mięśnie o przewadze włókien ST (wolno kurczliwe) – mogą wykonywać długotrwałe skurcze o niewielkiej sile i szybkości czerpiąc energię głównie z tlenowych procesów metabolicznych, a mięśnie o przewadze włókien FT, zwłaszcza FTa, zdolne są do silnych, szybkich skurczów, ale szybko ulegają zmęczeniu. Energię do skurczów czerpią głównie z beztlenowych procesów metabolicznych (rozpad fosfokreatyny i glikoliza beztlenowa – stąd nazwa „glikolityczne”). Włókna FTb kurczą się jak wszystkie włókna FT, ale większą część energii niż włókna FTa czerpią z metabolizmu tlenowego. Włókna FT angażowane są głównie podczas wysiłków siłowych i szybkościowych.

Mięśnie człowieka składają się z obu typów włókien występujących w nich w różnych proporcjach. Najwięcej włókien ST (80-100%) zawiera mięsień łydkowy, a najmniej (20-40%) – mięsień trójgłowy ramienia. skala do odczytu wyniku pomiaru wprowadzonego przy wydechu powietrza

Leave a Reply