Z punktu widzenia granic sprawności wysiłkowej
odżywki scitec

postheadericon Z punktu widzenia granic sprawności wysiłkowej

Zmiany składu gazowego krwi – prężności O 2 i CO 2 – wpływają na aktywność chemoreceptorów (patrz str. 263) naczyniowych i komórek tzw. stref chemo- wrażliwych mózgu. Zmienia to dopływ impulsów do ośrodkowego systemu kontroli oddychania.

Z punktu widzenia granic sprawności wysiłkowej ważna jest wielkość zapotrzebowania na tlen samych mięśni oddechowych, związana z intensywnością ich pracy. Wzrost wentylacji płuc jest naturalnie wynikiem zwiększenia pracy mięśni oddechowych, tzn. mięśnia przepony, mięśni międzyżebrowych i szeregu dodatkowych mięśni oddechowych. Zwiększenie pracy tych mięśni wiąże się, rzecz jasna, ze zwiększeniem ich zapotrzebowania na tlen. Stwierdzono doświadczalnie, że po przekroczeniu przez wentylację płuc poziomu około 140 litrów na minutę zapotrzebowanie samych mięśni oddechowych na tlen staje się tak duże, że cała praktycznie nadwyżka zużycia tlenu, umożliwiana przez dalszy wzrost wentylacji płuc, wykorzystywana jest na pokrycie zapotrzebowania tlenowego tych mięśni. Mięśnie szkieletowe kończyn i inne tkanki prawie nic już na tym nie zyskują.

Tlen z pęcherzyków płucnych dyfunduje do krwi, która przepływa w naczyniach włosowatych. Jest to dyfuzja swobodna i nie ogranicza ona u zdrowego człowieka ilości tlenu, jaka móże być podczas pracy dostarczana do mięśni.

We krwi tlen wiązany jest przez hemoglobinę, barwnik czerwonych krwinek. Ilość tlenu, jaką krew może roznieść z płuc po całym organizmie w ciągu minuty, zależy od ogólnej ilości hemoglobiny we krwi, ogólnej liczby krwinek czerwonych oraz ilości hemoglobiny w każdej krwince. Zmniejszenie którejś z tych wielkości, np. w przebiegu różnych form anemii (niedokrwistości), zmniejsza pojemność tlenową krwi, tzn. ilość tlenu, jaką może przenieść każde jej 100 ml. Sprawność funkcji zaopatrzenia tlenowego jest upośledzona.

Leave a Reply