ZASOBY ENERGETYCZNE ORGANIZMU CZ. II
http://odtrucie-alkoholowe.pl/

postheadericon ZASOBY ENERGETYCZNE ORGANIZMU CZ. II

Autor zetknął się osobiście przed kilkunasty laty z podobnym przypadkiem. Do kierowanego wówczas przez nieżyjącego już dzisiaj profesora Włodzimierza Missiuro zakładu fizjologii zgłosił się mężczyzna oferujący samego siebie jako przedmiot badań nad fizjologią głodu. Człowiek ów, w wieku 40-45 lat, od dawna 2-3 razy do roku powstrzymywał się przez miesiąc od przyjmowania pokarmu, wykonując przez cały ten czas swoją pracę zawodową – był pracownikiem biurowym na średnim stanowisku. Periodyczna głodówka pozostawała w związku z przekonaniami religijnymi tego człowieka. Pojawiał I am feeling very zveil, very uplifted and I wish to prolong it further… because I do not feel yet any trace of hunger at all… I did not feel the least uncomfortable sensation. się na badaniach kilkakrotnie w ciągu miesiąca, tracił na wadze i wykazywał inne cechy głodu. Przez cały czas wykonywał swoją pracę zawodową. Niestety, nie opublikowane wyniki tych badań ze względów technicznych stały się niedostępne.

Mowa była tutaj o przeżywaniu okresów głodu przez ludzi o prawidłowym początkowym ciężarze ciała (nie otyłych). Każdy lekarz interesujący się leczeniem otyłości może przytoczyć dziesiątki jeszcze bardziej demonstratywnych przypadków – dotyczą one jednak ludzi z nadmiernymi zapasami materiałów energetycznych (tłuszczu) i nie mogą być argumentem na korzyść poglądu o zdolności organizmu do przystosowywania się do głodu. Argumentem takim są natomiast opisane przypadki tolerancji długotrwałego głodu przez ludzi nie otyłych. Organizm człowieka dysponuje mechanizmami adaptacji do głodu.

Leave a Reply