Zdolność wysiłkowa a doping

postheadericon Zdolność wysiłkowa a doping

Szerokie zainteresowanie dopingiem farmakologicznym w sporcie wynika bardziej ze świadomości niedopuszczalności jego stosowania ze względów etycznych niż z udokumentowanych danych fizjologicznych, które wskazywałyby na to, że wydolność fizyczną można zwiększyć za pomocą środków farmakologicznych. Rzeczywiście, niektóre środki farmakologiczne mogą np. zmniejszając subiektywną wrażliwość na zmęczenie wpłynąć korzystnie na wynik sportowy, nigdy jednak nie ma pewności, czy taki właśnie efekt przyniesie zastosowany lek. Zależy to od wielkiej liczby czynników ubocznych, ponadto nie ma nic wspólnego z poszerzeniem granic zdolności wysiłkowej. Stosowanie dopingu jest przełamywaniem tych granic, a nie ich poszerzaniem. Wysiłek fizyczny przekraczający granice fizjologicznej adaptacji może już zagrażać zdrowiu. Staje się bardziej zagadnieniem wytrzymałości organizmu na uraz niż zagadnieniem jego sprawności adaptacyjnej.

Nie ma żadnej wątpliwości co do tego, że stosowanie dopingu w sporcie jest niezgodne z zasadami deontologii lekarskiej. Dobitny wyraz daje temu jednoznaczna deklaracja Międzynarodowej Federacji Medycyny Sportowej (1978) oraz stwierdzenia Kodeksu Deontologicznego Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej (1976). Pozostaje ono w niezgodzie z etyką sportową. Jest wreszcie nonsensem z fizjologicznego punktu widzenia. Na międzynarodowym Kongresie Medycyny Sportowej (1978) przedstawiono referaty, których autorzy przeanalizowali kilkadziesiąt opublikowanych dotąd prac dotyczących wpływu różnych środków farmakologicznych na fizjologiczne wskaźniki zdolności wysiłkowej. Wniosek był jednoznaczny: brak jest dowodów na to, że środki stosowane w dopingu farmakologicznym systematycznie zwiększają zdolność wysiłkową. Niektóre z nich mogą natomiast podwyższać próg odczuwania zmęczenia i zmieniać subiektywną ocenę ciężkości wysiłku. Jakimi skutkami grozi ich stosowanie, może zilustrować przykład z Igrzysk Olimpijskich w Rzymie w roku 1960. Jeden z duńskich kolarzy zmarł podczas wyścigu na 100 km, dwu zaś zabrano z trasy do szpitala. Istnieje podejrzenie, że przyczyną tych tragicznych wypadków było przyjęcie środków dopingujących, pochodnych amfetaminy.

Leave a Reply