Zmiany diurezy i ilości wypijanej w ciągu doby wody u szczurów
Sprawdź ten sklep z poduszkami ortopedycznymi

postheadericon Zmiany diurezy i ilości wypijanej w ciągu doby wody u szczurów

Może być interesująca zbieżność wyników badań dotyczących zmian gospodarki wodnej organizmu, uzyskanych na modelu doświadczalnym hipokinezji na Ziemi – w opisany wyżej sposób – z wynikami badań gospodarki wodnej u szczurów, które przebywały w warunkach nieważkości w biosputnikach.

Inne zmiany, zaskakujące swoją głębokością, a wywoływane u zwierząt przez hipokinezję to m.in. bardzo duże upośledzenie adaptacji do wysokich i niskich temperatur otoczenia, ogromne (do 50% i większe) zmniejszenie zdolności do wysiłku fizycznego, zmiany przemiany materii i wiele innych.

IV. 46. Zmiany diurezy i ilości wypijanej w ciągu doby wody u szczurów rozwijające się w warunkach ograniczenia ich aktywności ruchowej: górne krzywe – szczury immobilizowane, dolne krzywe – szczury w warunkach kontrolnych (normalna aktywność ruchowa)

Na podstawie obrazu tych zmian można właściwie stwierdzić, że biologia zwierzęcia żyjącego w warunkach ograniczenia aktywności ruchowej jest zupełnie odmienna od biologii zwierzęcia, które wykorzystuje swoje mechanizmy adaptacji wysiłkowej.

Przechodząc do zarysowania zmian wywoływanych w organizmie człowieka przez ograniczenie aktywności ruchowej, trzeba jeszcze raz podkreślić ich znaczenie praktyczne dla medycyny klinicznej, rehabilitacji, wychowania fizycznego, medycyny przemysłowej i kosmicznej i in.

Wpływ krótkotrwałego ograniczenia aktywności ruchowej na organizm człowieka

Przeprowadzono ostatnio w kilku ośrodkach badania, które miały na celu wyjaśnienie, czy ograniczenie aktywności ruchowej na okres od kilku dni do kilku tygodni wywołuje zmiany czynności organizmu człowieka. Młodzi ochotnicy przebywali przez różne okresy nieruchomo w łóżku. W najbardziej dotychczas kompletnych badaniach okres unieruchomienia wynosił 20 dni, po czym następował intensywny trening fizyczny przez dalsze 55 dni.

U badanych wystąpiło obniżenie wydolności fizycznej, czyli maksymalnego pochłaniania przez organizm tlenu (ryc. IV.47) o 20-46% początkowej (kontrolnej) wartości. Obniżeniu temu towarzyszyło zmniejszenie maksymalnej objętości wyrzutowej i minutowej serca podobnej wielkości. Wystąpiło zmniejszenie objętości serca, stwierdzone radiologicznie, i zmniejszenie objętości krwi.

Zmiany te były głębsze u tych badanych, których poprzednio cechowała wysoka wydolność fizyczna, niż u prowadzących uprzednio siedzący tryb życia, którzy cechowali się niską wydolnością.

Ograniczenie aktywności ruchowej wywołało drastyczne zmniejszenie tolerancji zmian ortostatycznych, tzn. związanych z przejściem z pozycji poziomej do pionowej: gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego, prowadzące do zapaści (omdlenia), gwałtowne przyspieszenie czynności serca i in.

Może dziwić, jak szybko zakłócona zostaje w wyniku przebywania w pozycji leżącej sprawność odruchowych mechanizmów utrzymujących stałe ciśnienie tętnicze krwi i stały jej dopływ do mózgu w pozycji pionowej, w której siła ciążenia utrudnia czynność układu krążenia. Milionów lat ewolucji trzeba było na wykształcenie tych mechanizmów, bez których pionizacja ciała przodków człowieka byłaby niemożliwa. Kilka tygodni, a nawet dni powrotu do „pozycji pierwotnej” wystarcza do upośledzenia ich działania…

Leave a Reply